“Είμαι απολιτίκ” μία νέα τάση αλλά όχι αντίσταση στο κατεστημένο και την ύφεση.

Ακούς καθημερινά ανθρώπους που αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί ή αριστεροί και αντιλαμβάνεσαι ότι ο βίος τους είναι γεμάτος απο ιδεοληψίες και για το μόνο που νοιάζονται είναι να καλοπερνάνε εις βάρος του άλλου. Επομένως διαπιστώνεις ότι οι σχιζοφρενείς εμφύλιοι δεν έχουν καταλαγιάσει ακόμη σε αυτήν την κοινωνία και ότι η πολιτική στην Ελλάδα δεν είναι παρά κατακερματισμένα ατομικά συμφέροντα τα οποία βρίσκονται σε κάποιο κόμμα ώστε να ικανοποιηθούν πιο εύκολα και χωρίς να περιέχουν δείγμα κοινού συμφέροντος.

Παρατηρείς κάποιους  οι οποίοι λαϊκίζουν συνεχίζοντας να καθοδηγούν το λαό σε λάθος μονοπάτια όπερ και θέλουν να διατηρούν τους υπόλοιπους από ημιμαθείς ως απαίδευτους, ανίκανους δηλαδή να διακρίνουν τον άριστο άρα και εχθρούς της πραγματικής Δημοκρατίας.

Ο λαϊκισμός της δεκαετίας του ’80 δεν ήταν μοναδικός στην ιστορία του ελληνικού κράτους. Οι παθογένειες καθώς και τα γεγονότα που τον συντηρούν έχουν τις ρίζες τους πρίν καν αρχίσει να δομείται τούτο το κράτος.

Είναι όλα αυτά τα γεγονότα που σε κάνουν να αποστρέφεσαι την πολιτική και να μην συμμετέχεις στις αποφάσεις τις οποίες όμως λούζεσαι κυρίως όταν βάζεις βαθιά το χέρι στην τσέπη χωρίς να βλέπεις τίποτα το ανταποδοτικό ή όταν η ανεργία σου χτυπάει την πόρτα και νιώθεις απεγνωσμένα μόνος ενώ άλλοι πλουτίζουν εις βάρος σου εκμεταλλευόμενοι αυτήν σου τη στάση.

Θα αλλάξει επομένως μία απολιτίκ στάση όλη αυτήν την κατάσταση; Σαφώς και όχι.  Αυτό δεν είναι ούτε επανάσταση αλλά ούτε και αντίδραση απέναντι στους πολιτικούς και την κοινωνία αλλά αρωγή βοηθώντας έστω και έμμεσα αυτούς που δομούν με τις αποφάσεις τους την καθημερινότητα όλων των πολιτών και συμβάλλουν στη συνέχεια ενός φαύλου κύκλου που κανείς δεν γνωρίζει που θα οδηγήσει.

Δεν είναι καιρός πια να διεξάγουμε μία πιο ενδελεχή έρευνα για το ποιόν θα επιλέξουμε να μας διοικεί; Ενώ καθόμαστε με τις ώρες να ψάχνουμε στο διαδίκτυο, σε περιοδικά, να ρωτάμε γνωστούς και φίλους όταν πρόκειται να αγοράσουμε ένα κινητό τηλέφωνο ή ένα αυτοκίνητο εντούτοις πρίν πάμε στην κάλπη δεν διεξάγουμε μία τόσο πολύωρη και σχολαστική έρευνα για το ποιόν θα ψηφίσουμε. Με το διαδίκτυο σήμερα μπορούμε να βρούμε πολλά στοιχεία. Η πεποίθηση μερικών ότι ούτε και η ανέλιξη μερικών είναι τόσο αξιοκρατική δεν μπορεί να θεωρηθεί μεροληπτική.

Η ελπίδα και ένα πολύ θετικό σημάδι είναι ότι όλο και περισσότεροι συζητούν περί της ανάγκης μία πνευματικής αφύπνισης. Η πνευματική αφύπνιση όμως δεν θα προέλθει από μόνη της ή από τα ξένα δάνεια που ως λογικό θα συνοδεύονται από συμβάσεις-μνημόνια, θα προέλθει από ανθρώπους που πρωτίστως έχουν αντιληφθεί ότι η ιστορία δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται με σχεδόν ίδιο τρόπο και πάντα προς τέρψιν των ιδίων συμφερόντων.

Το να δηλώνεις απολιτίκ ενώ η κοινωνία αποδομείται,  δηλώνεις με την αδιαφορία σου και τη μη συμμετοχή σου στα κοινά, όπως μπορείς να συμβάλλεις, ότι είσαι και ‘σύ συμμέτοχος αυτής της κατάστασης.  Άλλωστε δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ενεργούς πολίτες και διάλογο.

like & share:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ – ALL
Bonus Karte
Εργασία στη Γερμανία
JoyRadio
Αγγελίες