Πέρα από τα μάτια…

Αγαπητοί φίλοι,

Όπως είχα γράψει και παλαιότερα πολλές φορές καθόμαστε με τις ώρες να ψάχνουμε στο διαδίκτυο, σε περιοδικά, να ρωτάμε γνωστούς και φίλους όταν πρόκειται να αγοράσουμε ένα προϊόν εντούτοις πρίν πάμε στην κάλπη δεν διεξάγουμε μία τόσο πολύωρη και σχολαστική έρευνα για το ποιόν θα ψηφίσουμε. Με το διαδίκτυο σήμερα μπορούμε να βρούμε πολλά στοιχεία. Η πεποίθηση μερικών ότι ούτε και η ανέλιξη μερικών είναι τόσο αξιοκρατική δεν μπορεί να θεωρηθεί μεροληπτική.

Μα χάνεται η εθνική μας κυριαρχία διατυμπανίζουν κάποιοι. Μα απορούν από την άλλη πλευρά μερικοί για ποια εθνική κυριαρχία μιλάμε και αν παίζει σπουδαιότερο ρόλο η εθνικότητα κάποιου που άρχει ή το ήθος του;

Ένα από τα καλά της Δημοκρατίας, όπως μου είπε ένας φίλος, είναι ότι μέσα από την συναναστροφή σου με πολλούς πρέπει πάντα να ψάχνεις για τον άριστο. Ένα από τα άσχημα του λαϊκισμού είναι ότι αυτός που λαϊκίζει θέλει τους υπόλοιπους από ημιμαθείς ως απαίδευτους, ανίκανους δηλαδή να διακρίνουν τον άριστο άρα και εχθρούς της πραγματικής Δημοκρατίας.  Γιατί όμως μερικοί  προτιμούν τη δημοκρατία του καναπέ και της τηλεόρασης; Προβάλλεται κάποιες φορές ένας δημαγωγικός λόγος που απορρίπτει τη λογική αλλά γίνεται συνάμα και τόσο αρεστός γιατί πρέπει να περιέχει συναίσθημα, να είναι γρήγορος και να προσεγγίζει τα προβλήματα επιφανειακά τόσο όσο να μην κουράζουν τα μάτια.  Στις ταινίες του ο Εγκονιάν (Καναδός σκηνοθέτης και σεναριογράφος)  αναφέρει στο βιβλίο του Πέρα από τον Κινηματογράφο ο Β. Ραφαηλίδης βάλλει απεγνώσμενα κατά του πολιτισμού της εικόνας, επιμένοντας να υπηρετεί την τέχνη της κινούμενης εικόνας με μυαλό δηλαδή πέρα από το μάτια και πίσω από τα μάτια. Θα πρέπει να μάθουμε επιτέλους να βλέπουμε τα πράγματα με το κέντρο της όρασης του εγκεφάλου εκτός αν έτσι και αλλιώς είμαι καταδικασμένοι να μας σέρνει η ιστορία μας.

Δεν υπάρχει πολιτιστική ιδιαιτερότητα αν δεν υπάρχει ιδιαιτερότητα στον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς έγραφε ο Χουιζίνγκα. Πολιτισμός λοιπόν είναι τα πάρκα, οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια, οι πλατείες, τα θέατρα, ότι τέλος πάντων έχει να κάνει με μία καλύτερη καθημερινότητα και όχι ο λαϊκισμός και το θεαθήναι.  Επομένως θα πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική για το αν αυτό που ζούμε καθημερινά είναι πολιτισμός ή κάτι που βαφτίζεται πολιτισμένο γιατί κάποιοι εκμεταλλεύονται την τάση κάποιων να κρίνουν τα πεπραγμένα μόνο με τα μάτια.

Η ελπίδα και ένα πολύ θετικό σημάδι είναι ότι όλο και περισσότεροι συζητούν περί της ανάγκης μία πνευματικής αφύπνισης. Η πνευματική αφύπνιση όμως δεν θα προέλθει από μόνη της ή από τα ξένα δάνεια που ως λογικό θα συνοδεύονται από συμβάσεις-μνημόνια, θα προέλθει από ανθρώπους που πρωτίστως έχουν αντιληφθεί ότι η ιστορία δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται με σχεδόν ίδιο τρόπο και πάντα προς τέρψιν των ιδίων συμφερόντων.  Θα πρέπει να υπάρξει συμμετοχή και μάλιστα με πράξεις, όχι μόνο με χειροκροτήματα και ιαχές, όχι μόνο με λόγια αλλά με διάλογο και τεκμήρια. Δεν πρέπει να θεωρούμε καλούς αυτούς που απλά μας χαϊδεύουν τα αυτιά και τα μάτια σε κάθε τι παράλογο που γίνεται.  Αν αγαπάς την Ελλάδα δεν την κολακεύεις  άλλωστε η ιστορίας τούτου του τόπου δεν είναι γεμάτη από θετικά γεγονότα και για αυτό επιβάλλεται μία αρνητική κρίση της ιστορίας.

Θα κλείσω με μια προσωπική μου πρόταση, την οποία είχα γράψει πολλές φορές, είναι να δημιουργηθεί μία επιτροπή που θα ελέγχει τα όσα δηλώνουν οι υποψήφιοι σε κάθε εκλογική μάχη σχετικά με τα προσόντα που αναφέρονται στα διαφημιστικά τους φυλλάδια. Άλλωστε περί διαφάνειας και αλήθειας δεν γίνεται τόσα χρόνια τόσος ντόρος;

 

ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Bonus Karte
Αγγελίες