Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Του Πολύευκτου Παν. Γεωργακάκη
Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Καθηγητής Ιερέας της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας.

Αγαπητοί μου,

όταν γίνεται λόγος περί Ιεραποστολής η σκέψη μας στρέφεται συνήθως στις χώρες, όπου ο Χριστός είναι άγνωστος εις τους λαούς, όπου δεν εκηρύχθει το Ευαγγέλιον και δεν τελείται η αληθινή λατρεία του Αγίου Τριαδικού Θεού. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια η Ορθοδοξία, και ιδιαίτερα η Ορθόδοξη Ελλαδική Εκκλησία, έχει κάνει μεγάλα και πολλά ανοίγματα εξωτερικής Ιεραποστολής, σχεδόν σε όλο τον κόσμο, όπως στην Αφρική, στην Ασία, στην Κορέα, στις Ινδίες και σε πολλές αλλες χώρες. Έλληνες Ορθόδοξοι Ιεραπόστολοι, κληρικοί και λαϊκοί, άνδρες και γυναίκες, σε συνεργασία με τους ιθαγενείς, εργάζονται φιλότιμα και αναλίσκονται για να μεταφέρουν το μήνυμα του Ευαγγελίου και να καταστήσουν γνωστόν τον Χριστόν μεταξύ ανθρώπων όλων των φυλών. Το ίδιο κάνει και το σεπτόν μας Οικουμενικό Πατριαρχείο με το να ιδρύει Ιερές Μητροπόλεις σε όλο τον κόσμο και να αποστέλει φωτεισμένους Ιεράρχες και Ιερείς δια την διάδοση του Ευαγγελίου του Χριστού. Και δόξα τω Θεω έχουμε καρποφόρα αποτελέσματα.

Αλλά Ιεραποστολή απαιτείται και μεταξύ των Χριστιανών. Το διαβάζουμε σωστά. Χρειάζεται Ιεραποστολή και εις τους Χριστιανούς. Θα πει όμως κάποιος, ότι η Χριστιανοί πιστεύουν. Είναι βαπτισμένοι εις το όνομα της Αγίας Τριάδος. Τι είδος Ιεραποστολής να γίνει σε αυτούς;

Εάν παρατηρήσουμε τη ζωή πολλών ανθρώπων που ονομάζονται Χριστιανοί, απογοητευόμεθα. Απελπιζόμεθα. Διότι δι’αυτούς το περιεχόμενο του Ευαγγελίου είναο σχεδόν άγνωστον. Δεν μελετούν το Ευαγγέλιο, ούτε βιβλία ορθόδοξα, τα οποία εκθέτουν τις ευαγγελικές αλήθειες.

Ουδέποτε εκκλησιάζονται και συνεπώς ουδέποτε ακούν τον Θείον Λόγον. Εντούτοις όμως, σας λέγουν και μας λέγουν ότι γνωρίζουν το Ευαγγέλιο. Το γνωρίζουν, ισχυρίζονται, απ΄έξω. Το αγνοούν όμως από μέσα. Υπάρχει σε πολλούς Χριστιανούς άγνοια για θέματα πνευματικής ζωής, άγωνος χριστιανικού για την εκρίζωση του κακού και την απόκτηση της αρετής και της Αγιότητας. Η ειλικρινής μετάνοια και η  μετά συναισθήσεως συμμετοχή μας εις τα Ιερά Μυστήρια για πολλούς είναι άγνωστα. Ο εκκλησιασμός της Κυριακής αραιώς και τυπικός. Ζούν ένα Χριστιανισμό εκκοσμικευμένο. Ξεγελούν τον εαυτό τους με το να ονομάζονται οι τύποι αυτοί Χριστιανοί, λέγει ο Ιερός Χρυσότομος.

Αυτοί οι “Χριστιανοί” στην πραγματικότητα ζουν σε ένα είδος αθεϊας, η οποία ιδιαιτέρως έχει εισβάλει εις την ζωήν πολλών κατ’όνομα Χριστιανών. Βεβαίως εις την θεωρίαν δεν τον αρνούνται τον Θεόν. Εις την πράξη όμως απορρίπτουν και τον Χριστόν και το Ευαγγέλιό του. Η αθεϊα της θρησκευτικής ψυχρότητας και αδιαφορίας διαμορφώνει ένα Χριστιανισμόν ειδικής των επινοήσεως, ανώδυνων και άκοπων, που υποθάλπει τις αδυναμίες και τα πάθη τους. Ο Απ. Παύλος χαρακτηρίζει αυτούς τους Χριστιανούς, ως εχθρούς του Σταυρού του Χριστού. Για αυτούς γράφει με δάκρυα:

„Το τέλος τους θα είναι η καταστροφή, Θεός τους είναι η κοιλιά τους και καύχωνται για αυτά για τα οποία θα έπρεπε να ντρέπονται. Οι σκέψεις τους είναι προσκολλημένες στα επίγεια”. (Φιλιπ. γ, Γ9).

Κατόπιν όλων αυτών αντιλαμβανόμεθα πόσον αναγκαία είναι η Ιεραποστολή σε πολλούς λεγομένους Χριστιανούς σήμερον. Είναι απαραίτητος ο Επανευαγγελισμός τους. Αυτοί δε η ιεραποστολή πρέπει να γίνει από όλους, όσοι ιδιαιτέρως έχουν γνωρίσει πληρέστερα την αλήθεια του Ευαγγελίου και αγωνιζόμεθα να βαδίζουνε συνειδητά στα ίχνη του φιλανθρώπου Σωτήρος Χριστού. Πρέπει να βοηθήσουμε όλοι όσοι πυρούμεθα από την ιεραποστολική φλόγα των Αγίων μαθητών και Αποστόλων και μάλιστα του Αποστόλου των Εθνών Παύλου και των Συνεργτών του. Πάντοτε, βέβαια, με Πνεύμα ταπεινό και διάθεση αλληλοστηριγμού.

Είναι καθήκον επιβεβλημένο να ενδιαφερθούμε, ως μέλη του Ιδίου Σώματος του Χριστού που είμεθα, και για άλλα μέλη του Σώματός Του και σώματός μας, που είναι οι αδελφοί μας οι Χριστιανοί. Δεν έχουμε δικαίωμα να αδιαφορούμε και να μένουμε απαθείς μπροστά στην παχυλή άγνοια των αδερφών μας για θέματα Ορθόδοξου Χριστιανικής Πίστεως και ζωής. Ο Απ. Παύλος ήτο έτοιμος να θυσιάσει και αυτήν την ζωήν του και να στερηθεί της ειδικής του σωτηρίας χάριν της σωτηρίας των συμπατριωτών του. Ο Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός 1714/1779 εγκαταλείπει την μοναστικήν του ησυχία χάριν του Ευαγγελισμού του υποδούλου γένους μας. “Ας χάσει ο Χριστός εμένα, ένα πρόβατο και ας κερδίσει το άλλο. Ίσως η ευσπλαχνία του Θεού και η ευχή σας σώσει και εμένα” έλεγε στα καθημερινά του κηρύγματα. Άλλοι φωτισμένοι Πατέρες της σύγχρονης ιστορίας ιδρύουν αδελφότητες εργατών του Ευαγγελίου, προκειμένου να διακονήσουν το θείον κήρυγμα μέσα εις τον Ορθόδοξον χώρον της Πατρίδας μας. Και πάρα πολλοί έχουν ευεργετηθεί από το έργο αυτό.

Αδελφοί μου, σε αυτό το έργο πρέπει να επιδωθούμε όλοι χωρίς καμία αναβολή. Όλοι να βοηθήσουμε αναλόγως με τις ικανότητες μας. Να γεμίζουν οι εκκλησίες του Χριστού μας στα Ιερά Μυστήρια. Να ακουσθεί το Ευαγγέλιο του Χριστού και τα θαύματα των Αγίων στην οικογένεια, τα παιδιά, τα εγγόνια. Να ακουσθούν όλα αυτά στους φίλους και συγγενείς και σε όλον τον κόσμο. Να διαδωθεί ο προφορικός λόγος και το ορθόδοξο χριστιανικό περιοδικό και έντυπο και βιβλίο. Ας γίνει προσπάθεια να πυκνώσουν τα ακροατήρια των ορθόδοξων κηρυγμάτων και ομιλιών και ας συμμετέχουμε σε ιεραποστολικάς εξορμήσεις και σε έργα αγάπης και φιλανθρωπίας. Είναι δυνατόν να ευρεθεί ο απαιτούμενος χρόνος με μια ιεράρχηση των ασχολιών μας και με καλόν προγραμματισμό των έργων μας.

Χριστιανοί μου, ο καθένας μας είμαστε υπεύθυνος δια τη σωτηρία του πλησίου μας, της οικογενείας μας, του γείτονα μας.

Ας τους την προσφέρουμε.

ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Bonus Karte
Αγγελίες