Το 2018 και το σύνδρομο του βρασμένου βατράχου

Αξιότιμοι φίλοι και αναγνώστες,

Στηριχθήκαμε ως κοινωνία σε ένα παρωχημένο οικονομικό μοντέλο, γενικευμένης διαφθοράς, προσανατολισμένο στα δανεικά, στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων και όχι στην δημιουργία, την παραγωγή και την προσφορά με εθνικό χαρακτήρα. Αμελήσαμε να δούμε πώς ότι προσπάθεια έγινε για απαραίτητες μεταρρυθμίσεις προσέκρουσε στον λαϊκισμό και αυτό δεν είναι κάτι που το συναντά κανείς λίγες φορές στη σύγχρονή ιστορία μας.

Η κουλτούρα της  χωρίς λογική κατανάλωσης, της ήσσονος προσπάθειας, της αδιαφορίας για τα κοινά, της ανοχής στη διαφθορά, η πλήρης περιφρόνηση των κανόνων δεν αποτελούν στοιχεία που συντελούν σε μία προσπάθεια εξόδου από την υπανάπτυξη.

Εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα παραμένουν στα αζήτητα ενώ ένα μέρος της ανάπτυξης η οποία στηρίχθηκε στην έντονη οικοδομική δραστηριότητα εις σε καμίαπερίπτωση δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ακρογωνιαίος λίθος μίας διαρκούς αειφορίας.

Σε περιοχές της χώρας όπου υπάρχουν σημαντικά ζητήματα εξωτερικών κινδύνων δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες υποδομές ώστε να αναπτυχθεί μία υγιείς οικονομική δραστηριότητα η οποία θα μπορούσε να τα θωρακίσει επαρκώς.

Αν και πάλι θεωρώ βιαστική με οικονομικούς όρους της είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ, γεωπολιτικά πάντα οι ισορροπίες είναι πιο εύθραυστες, εντούτοις χάθηκαν ευκαιρίες ώστε η χώρα μας, η οποία σημειωτέον βρίσκεται σε μία εξόχως σημαντική γεωπολιτικά θέση, να μπορέσει να συγκλίνει περισσότερο τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά με άλλα κράτη της Ε.Ε. Να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα ως κράτος και όχι ως μία παγκόσμια πολιτισμική κληρονομιά δεν θα μπορούσε να ορθοποδήσει χωρίς να βρίσκεται σε κάποιους υπερεθνικούς σχηματισμούς. Αν μελετήσει κανείς την ιστορία θα το καταλάβει.

Δυστυχώς όμως αυτή η δύσκολή κατάσταση είναι αποτέλεσμα της ιστορικής λήθης αλλά και ενός κράτους που δεν συμπεριφέρθηκε και τόσο δίκαια απέναντι σε όλους.

Δεν είναι λίγοι πια αυτοί που πιστεύουν ότι σε τούτο τον τόπο όλα πήγαν κάπως στραβά από την αρχή και συνεχίζουν να πηγαίνουν στραβά ακόμη και σήμερα διακρίνοντας πολλές σχεδόν παράλληλες ιστορίες.

Ένα θετικό σημάδι ώστε να μην υφίσταται αυτή η επανάληψη των γεγονότων με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο είναι το γεγονός ότι δειλά-δειλά ολοένα και περισσότεροι πολίτες και κυρίως ορισμένοι νέοι, αυτοί που θέλουν να προσφέρουν και όχι να τους προσφέρουν μόνο, έχουν αντιληφθεί ότι ένα κράτος δικαίου δεν χτίζεται εν μία νυχτί και ότι αυτοί που απλά τους χαϊδεύουν την πλάτη ή μοιράζουν οράματα και υποσχέσεις στρώνοντας κόκκινο χαλί άμα χρειάζεται δεν μπορούν εύκολα πια να τους ξεγελάσουν.

Έναν πολίτη που συμμετέχει και αναζητά την αλήθεια κανείς δεν μπορεί να τον σιγοβράσει σαν βάτραχο μες την κατσαρόλα. Είναι καλό να ψάξετε αυτό το πείραμα με τον  βάτραχο ώστε να αντιληφθείτε πώς όλα δεν γίνονται από τη μία μέρα στην άλλη αλλά θέλουν το χρόνο τους είτε είναι για καλό είτε για κακό.

ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Bonus Karte
Αγγελίες