Μας σέρνει η ιστορία αλλά ως πότε;

Αυτό που μερικοί για να πούνε απλά κάτι επικαλούνται την ιδεολογία που υποτίθεται ότι πρεσβεύουν, ώρες-ώρες πραγματικά ξεπερνάει κάθε λογική.
Πρώτον και κύριο οι ιδεολογίες, που σπάνια συναντά κανείς κάτι στην σύγχρονη ιστορία του Ελληνικού κράτους, δεν είναι σταθερές , εξελίσσονται ανάλογα με τις ανάγκες τις κοινωνίας και ιδιαίτερα σήμερα όπου η τεχνολογία αναπτύσσεται με αλματώδεις ρυθμούς η ένταση αυτών των αλλαγών είναι μεγαλύτερη.
Πώς μπορεί να εξηγήσει κανείς ποια είναι η ιδεολογία που εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας όταν όλα από την αρχή ξεκίνησαν στραβά σε τούτο το κράτος και εξακολουθούν να πηγαίνουν στραβά σχεδόν κατά τον ίδιο τρόπο;
Σε μία χώρα όπου
I. Δεν είναι γνωστός ο ακριβής αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων
II. Το 60% περίπου του πληθυσμού συγκεντρώνεται στην Αττική

III. Η Βόρεια Ελλάδα το κατ‘ εξοχήν πιο ευρωπαϊκό κομμάτι της χώρας, εκεί όπου συγκεντρώνονται οι περισσότεροι εξωτερικοί κίνδυνοι μένει στο θάλαμο της υπανάπτυξης, έχει υψηλή ανεργία, αποβιομηχανοποίηση και το δημογραφικό πρόβλημα διογκώνεται.
IV. Η εθνική περηφάνια και συνείδηση εξαντλείται σε δύο εθνικές επετείους
V. Συμπολίτες μας τρέχουν από μία αίθουσα δικαστηρίων στην άλλη για να βρούν το δίκιο τους ακόμη και απέναντι στο ίδιο το κράτος.
VI. Η ατιμωρησία έριξε στον καιάδα το περί δικαίου αίσθημα
VII. Ο μισθός στο δημόσιο δεν συνδέθηκε ποτέ με την αποτελεσματικότητα και το έργο που παράγεται
VIII. Η σκληρή δημοσιονομική πολιτική εφόσον δεν έγιναν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και υποδομές ήταν αναπόφευκτη
IX. Δεν μπορεί να διατηρήσει ένα ικανοποιητικό βιοτικό επίπεδο εκτός υπερεθνικών σχηματισμών
X. Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται μόνο για εσωτερική κατανάλωση
XI. ακόμη δεν κάνανε σαφές στους πολίτες ότι χωρίς εθνική παραγωγή και εξαγωγές θα βουλιάζουμε στους φόρους και θα χρειαστούν και άλλα μνημόνια
XII. Κάποιοι δεν σκέφτονται ή αδιαφορούν επίτηδες να εξηγήσουν ποιοι μπορεί να φέρουν την ανάπτυξη ενώ νέοι και εξειδικευμένοι αφήνουν την χώρα για ένα καλύτερο μέλλον στην αλλοδαπή
XIII. Δεν υπάρχει και τόση διαφάνεια σχετικά με τα πρόσωπα που επιλέγονται στα υπουργικά συμβούλια και τα οποία σχεδιάζουν το μέλλον της κοινωνίας
XIV. Πάσχει από έλλειμμα ιστορικής ειλικρίνειας.

Σε αυτή τη χώρα όπου πάλι χρειάζεται να γίνει μία σοβαρή κουβέντα ώστε να υφίσταται μία εσωτερική πολιτική που να μην αλλάζει κάθε φορά που θα αλλάζει η κυβέρνηση, θα πρέπει αρχικά να σκεφτούμε ως πολίτες πρώτα το σύνολο, τον εαυτό μας μέσα στο σύνολο και όχι τον εαυτό μας είς βάρος του συνόλου, ασκώντας παράλληλα δημιουργική πίεση προς το πολιτικό σύστημα. Τα δημοκρατικά μας δικαιώματα δεν εξαντλούνται μόνο τη μέρα που θα πάμε να ψηφίσουμε.

Βέβαια σε ένα κράτος όπου μία περιφέρεια του η Αττική πνίγεται στο τούβλο και το τσιμέντο και η υπόλοιπη Ελλάδα πνίγεται απο την προσπάθεια διατήρησης αυτών των συνεχώς απαξιωμένων τούβλων και τσιμέντων πρός τέρψιν του να κατοικοεδρεύει κανείς κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων, τα πράγματα δεν είναι και τόσο ρόδινα σχετικά με την ευημερία του αλλά κατ’ επέκταση και με την λύση κάποιων σοβαρών εσωτερικών προβλημάτων που χτυπάνε καμπανάκι ένα εκ των οποίων και το δημογραφικό πρόβλημα πλησίον των συνόρων. Πότε και πώς θα γίνει αυτή η περίφημη αποκέντρωση που κάποιοι ευαγγελίζονται;

Τα σύνορα της χώρας κινδυνεύουν επειδή πάνω απο όλα είναι οικονομικώς ανίσχυρα.

Αν η οικονομία σε αυτές τις περιοχές ήταν δυνατή κανείς από τους γείτονες μας δεν θα καθόταν να προβάλλει με τόση ευκολία τους αλυτρωτισμούς του αλλά θα προσπαθούσε να αναχαιτίσει τους πολίτες ώστε να μην έρθουν για εργασία και παραμονή στην Ελλάδα.

Απογοήτευση δεν χρειάζεται σε όσους είναι προσγειωμένοι στην πραγματικότητα και νοιάζονται ώστε αυτός ο τόπος να μείνει αλώβητος σε πρώτη φάση και αργότερα να ευημερήσει και αυτό δεν επιτυγχάνεται μέσω ιδεοληψιών αλλά με πράξεις.
Είναι δύσκολο να γίνουν κάποια πράγματα που χρήζουν αλλαγών; Είναι δίχως καμία αμφιβολία με τη σημερινή δομή.

like & share:
ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Bonus Karte
Αγγελίες