Αγαπητοί μου, ότι οικαιροί μας είναι πολύ κρίσιμοι, όλοι το διαπιστώνουμε καθημερινά. Η οικονομική στενότητα και η ανεργία μεγαλώνουν συνεχώς. Οι οικογενειάρχες στενάζουν κάτω από το βάρος των εξόδων της ανατροφής και των σπουδών των παιδιών τους .Αποσύρουν και αυτούς τους γέροντές τους από τα γηροκομεία για να βοηθηθούν στα έξοδά τους και από την πενιχρή σύνταξη των γερόντων. Παιδιά λιποθυμούν στις σχολικές τάξεις, διότι έμειναν χωρίς τροφή δύο ή και τρεις ημέρες. Το φαινόμενο ανθρώπων που ψάχνουν στους κάδους απορριμάτων να βρουν κάτι να ικανοποιήσουντην πείνα τους είναι καθημερινό. Ενώ οι άστεγοι διανυχτερεύουν στα παγκάκια των πάρκων ή έξω από τις εισόδους πολυκατοικιών.

Ενώ όμως αυτά τα κατ‘ εξοχήν οδυνηρά φαινόμενα δυστυχώς πληθαίνουν, διαβάζουμε στον καθημερινό τύπο για συμπεριφορές όχι απλώς απαράδεκτες αλλά κυριολεκτικά εγκληματικές.

Έτσι διαβάσαμε ότι ορισμένοι ασυνείδητοι “ξορκίζουν” την χρύση στην πίστα! Στα νυχτικιά και στα μπαρ, λέει το άρθρο
που έχει τον τίτλο αυτόν, πετούν στις πίστες των τραγουδιστών και των τραγουδιστριών λουλούδια από πανέρια. Κάθε τίναγμα του χεριού 150 ευρώ! Στοίβες από πανέρια πηγαινοέρχονται. Κάθε πανέρι με λουλούδια αξίας 15 ευρώ. Αγόρια πλουσιών συνοστίζονται πλαϊ σε μισό γυμνες νεαρές πετώντας γαρίφαλα με τόσο γρήγορο ρυθμό σαν να παίζουν βόλεϋ. “Σε δύο λεπτά χύνονται πάνω από 100 δίσκοι. ” Και ο τραγουδιστής τραγουδάει σκαρφαλωμένος στο Έβερεστ της σπατάλης, μια γιγαντιαία σκουπιδομάζα, γράφει απτόπτης αρθρογράφος“ από λιωμένα γαρίφαλα και σπασμένα πλαστικά πανέρια, που πληρώθηκε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.”  “Νιώθω σαν να με ρούφηξε η μαύρη τρύπα της χρήσης και να με έφτυσε σε μίαν άλλη Ελλάδα”.  “Μου φαίνεται τόσο αλλόκωτο” όλο αυτό το θέαμα, “που φοβάμαι πως στην εφημερίδα δεν θα με πιστεύουν”.  “Τα σεληνιασμένα εικοσάχρονα έχουν εξαπλωθεί σε κάθε γωνία του μαγαζιού χοροπηδούν ξεφωνίζοντας <είσαι το λάθος μου το τελευταίο>. Τα γαρίφαλα έχουν ξεχειλίσει από την πίστα στους διαδρόμους και ο μπροστινός μου αρπάζει χούφτες από το πάτωμα, τις πετάει απέναντι” (Καθημερινή, 16.10.2011).

Την επομένη της δημοσιεύσεως των πιό πάνω είδαμε σε ιστότοπο ξέφρενο πλήθος νεαρών και ώριμων να χορεύουν καταμεσής ενός πλατιού ελληνικού νησιώτικου δρόμου στο συρτάκι του Ζορμπά υπό τους ήχους μουσικής και στο τέλος κάποιος να σπάζει σωρό από πιάτα, υπό … ενθουσιαστικά χειροκροτήματα του πλήθους! …

Τέτοια συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, που πένεται και ζητιανεύει από χώρα σε χώρα και από ταμείο σε ταμείο και βουλιάζει ολοένα και βαθύτερα μέσα στο πέλαγος του ασήκωτου χρέους. Αυτό το άηθες ήθος, αυτή η συμπεριφορά, που είναι ολωσδιόλου αντίθετη στην στοιχειώδη ηθική και χαρακτιρίζεται από μια θρασύτητα και ιταμότητα θυμίζει τον λόγο του Αποστόλου Παύλου προς τους Κορινθίους της εποχής του σε όποιους έγραφε: Σε σας παρατηρείτε τούτο το φαινόμενο: “Ός μεν πεινά, ός δε μεθύει” (Α‘ Κορ., ια‘ 21). Άλλος μεν φτωχότερος πεινάει, ενώ άλλος πλουσιότερος μεθάει!

Σχολιάζοντας τον αποστολικό αυτόν λόγο ο Ιερός Χρυσόστομος γράφει: Ο απόστολος δεν είπε, άλλος μεν φτωχότερος πεινάει, άλλος δε πλουσιότερος τρώει. Αλλά με το όνομα της μέθης τους ελέγχει σφοδρότερα. Σύ μεν από την πολυφαγία κυριολεκτικά σκάζεις, εκείνος δε λιώνει από την πείνα. Σύ απολαμβάνεις και τα μη αναγκαία, εκείνος δε δεν γεύεται ούτε τα αναγκαία, με όλα αυτά, προσθέτει, κατεξευτελίζεται τους φτωχούς. Διότι δεν στενοχωρεί τον φτωχό τόσο η τροφή, όσο η ύβρις.

Αλλά ησυμπεριφορά αυτή δεν είναι μόνο περιφρόνηση ή καταφρόνηση του φτωχού. Είναι θρασύτητα και ιταμότητα. Είναι φρικιαστικός σαδισμός. Διότι γλεντούν, και πετούν τα ευρώ σαν να είναι φεϊγ βολάν, ενώ ξέρουν ότι άλλοι λιποθυμούν από την ασιτία ή καίγονται σε καμίνι θλήψεος και αγωνίας! Οργιάζουν, ενώ ξέρουν ότι οι διπλανοί τους είναι καταχρεωμένοι, αφού ο μισθός τους δεν επαρκεί ούτε για τις στοιχειώδεις ανάγκες της οικογένειάς τους. Είναι αυτή η συμπεριφορά κάτι ακόμη περισσότερο από θρασύτητα, είναι ύβρις και προς τον ίδιο τον Θεό. Διότι εξανεμίζουμε και σπαταλούμε ό,τι Εκείνος μας δίνει, παραβλέποντας με τρόπο καθαρά εωσφορικό τον συνανθρωπό μας, την εικόνα του, αφού όλοι οι άνθρωποι έχουμε δημιουργηθεί κατ‘ εικόνα και καθ’ομοιοσιν Θεού.

Όμως με τέτοιες κατ’εξοχήν υβριστικές συμπεριφορές προς τον κυβερνήτη του κόσμου, τον Θεό, και προς τα λογικά πλάσματά του είναι αδύνατο όχι να ευημερήσει, αλλά ούτε καν να ορθοποδήσει η κοινωνία μας. Και μάλιστα η ελληνική με τα αδιέξοδα τα οποία αντιμετωπίζει. Αν λοιπόν πράγματι θέλουμε να δούμε καλύτερες μέρες, δενέχουμε παρά να αρνηθούμε τον εγωιστή εαυτό μας, να μετανοήσουμε και να σκύψουμεμε πόνο και έμπρακτη αγάπη στα προβλήματα των αδελφών μας. Και όλοι μαζί να πέσουμε στα γόνατα ζητώντας όχι μόνο συγνώμη από τον δικαιοκρίτη Θεό, αλλά και την ευλογία του, σε αυτούς τους αφάνταστα δύσκολους καιρούς για την πατρίδα μας.

ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Bonus Karte
Αγγελίες