Εξαγωγές θέλουμε για να σταθούμε μόνοι μας όρθιοι ως κράτος.          

Ενώ η Βουλγαρία και  η Τουρκία βρίσκονται σε „κόντρα“ για το που θα γίνει το νέο εργοστάσιο αυτοκινητοβιομηχανίας από τη Τσεχία, η Ελλάδα προσπαθεί να κάνει τα πρώτα βήματα της δήθεν μετά-μνημονιακής της εποχής της.

Με λυπεί το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν διεκδικεί την εγκατάσταση μιας τέτοιας εξαιρετικής σημασίας άμεση ξένη επένδυση.  Ενώ περιχαρακωνόμαστε σε αυξήσεις δαπανών όπου δεν φέρουν καμία ανάπτυξη, οι υποδομές μας παραμένουν παρωχημένες. Οι γείτονες δεν κονταροχτυπιούνται άνευ λόγου για το αν ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων θα εγκατασταθεί στη χώρα τους  διότι γνωρίζουν ότι έτσι δημιουργούν τις συνθήκες να έρθουν και άλλα εργοστάσια που έχουν άμεση σχέση με αυτή την παραγωγή. Φανταστείτε λοιπόν τα οφέλη που θα δημιουργηθούν στην κοινωνία και πόσο η εξειδίκευση που θα αποκτήσουν οι εργαζόμενοι θα βοηθήσει σταδιακά στη βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου και τη δημιουργία επιχειρήσεων  που θα λειτουργούν ως clusters. Εδώ ακόμη προωθούνται πολιτικές του θεαθήναι και της ψηφοθηρίας, οι υποδομές κυρίως σε βιομηχανικές ζώνες, βιομηχανικά πάρκα και λιμάνια παραμένουν σε κακή κατάσταση και οι πολίτες περιμένουν το μάνα εξ ουρανού το οποίο όπως και ανέκαθεν είναι ξένα δάνεια . Η γραφειοκρατία, οι αμυντικές δαπάνες χωρίς μέτρο και τα θεάματα σε κάθε Μ.Μ.Ε δεν θα μας πλουτίσουν, υποδομές, παραγωγή και εξαγωγές χρειαζόμαστε.

Όπως είχα γράψει στο παρελθόν και είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους μας η πατρίδα μας είναι στην πραγματικότητα ένας από τους ουραγούς στην ανάπτυξη μέσα στην Ευρώπη. Είναι όμως λογικό να συμβαίνει κάτι τέτοιο διότι στην πατρίδα μας υφίστανται δομικά προβλήματα όπου στα άλλα κράτη είτε δεν υπήρξαν στο βαθμό που υπάρχουν εδώ, είτε υπήρξαν οι άνθρωποι που καθοδήγησαν ορθότερα τους πολίτες στην οδό της λογικής και του μέτρου. Δυστυχώς είναι πολύ πιθανό για ακόμη μία φορά να παρασυρθούν οι πολίτες απο αφηρημένα ιδεολογήματα και να μείνουν αμέτοχοι και απαθείς.

Γερνάει η ελληνική κοινωνία, η οποία συνεχίζει να παραμένει περιχαρακωμένη σε μία ακριβή γραφειοκρατία και στους υπέρογκους φόρους για να τη συντηρούν.

Το brain drain,  το οποίο είναι το σημαντικότερο πρόβλημα κατά την άποψη μου, είναι ακόμη σε ανοδική τροχιά και έτσι είναι απολύτως λογικό να υφίσταται και business drain και αν πάμε και λίγο παραπέρα και το democratic drain οπότε και όπως καταλαβαίνετε είναι αρκετά δύσκολο να κρατηθεί όρθια η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον χωρίς κοινωνικές αναταράξεις αν πολίτες και πολιτικοί δεν σκέφτονται μόνο ψηφοθηρικά και σφετεριστικά . 

Όσο για τα Πανεπιστήμια όπου εκεί θα έπρεπε να βρίσκεται η δεξαμενή της ελπίδας του ελληνικού  έθνους και του ελληνικού  κράτους για ένα καλύτερο μέλλον, δυστυχώς βρίσκονται στο έλεος του περιβόητου ασύλου όχι των ιδεών και της έρευνας αλλά της ανομίας (δεν κατάλαβα ποτέ ότι έχει άσυλο αυτός που ρημάζει και κάνει γενικά άνομες πράξεις μέσα σε ένα Πανεπιστήμιο το οποίο όμως φαίνεται σήμερα περισσότερο από ποτέ ίσως ως ένα ξέφραγο αμπέλι. Εφόσον όμως γίνονται όλα αυτά τότε πολλά μπορεί να υποθέσει κανείς ). Το Πανεπιστήμιο είναι για να προωθεί τη σκέψη και την έρευνα και να συνεισφέρει στην καλυτέρευση των όρων ζωής της κοινωνίας. Ποιος όμως νοιάζεται πραγματικά για την εξέλιξη; Μήπως τελικά βολεύει κάποιους να διατηρούν τους άλλους ημιμαθείς και απαίδευτους;  Για σκεφτείτε όμως πόσο θα αντέξει κάτι τέτοιο ένας κοινωνικός σχηματισμός ο οποίος πρέπει να ανταγωνιστεί άλλους πιο προηγμένους;

Χωρίς εξαγωγές και εθνική παραγωγή ούτε αυτάρκεις θα γίνουμε αλλά ούτε και πλούσιοι κάποια στιγμή. Το πιο πιθανό είναι αν δεν γίνουν σύντομα κάποια πράγματα να πνιγούμε και πάλι στους φόρους και να χάσουμε κάθε τι που ακόμη κάποιοι το θεωρούμε κεκτημένο.

ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Bonus Karte
Αγγελίες