„Σε αναζήτηση του χαμένου πολιτισμού“ …

Χρήστος Ν. Τραϊκούδης,
Οικονομολόγος
Economist MSc in politics &

economics in S.E Europe, UoM

Μεγάλες πλατείες, επιβλητικά κτήρια, μεγάλα πάρκα, προσπάθεια για διατήρηση του ίδιου αρχιτεκτονικού στυλ με αρκετή δόση από αρχαία ελληνική παιδεία σε κάποιες οδούς, πολύ καλά συντηρημένο οδικό δίκτυο, διαλογή στην πηγή για τα σκουπίδια, πολλοί τουρίστες έτοιμοι να πληρώσουν ακριβά τις υπηρεσίες, πεζά περίπολα παντού και αισιοδοξία για το αύριο με λιγότερες φανφάρες και πολιτικές του θεαθήναι. Αυτά λοιπόν συναντά κανείς στο μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρώπης, ακόμη και στις χώρες που σχετικά πρόσφατα κάνανε την μετάβαση σε ένα νέο πολιτικό καθεστώς.

Τις τελευταίες δεκαετίες τι στο καλό έγινε εδώ στη χώρα μας;

Που είναι οι άνθρωποι οι οποίοι θα εμπνεύσουν τον ως τώρα δήθεν κυρίαρχο λαό για μεγάλα πράγματα και καίριες αλλαγές;

Πνιγήκαμε στο τούβλο, σε δρόμους τους οποίους πιο εύκολα κάποιος θα ονομάτιζε σοκάκια, στις λακκούβες ,τα πολλά αδιέξοδα, τα σκάνδαλα και την απαρχαιωμένη γραφειοκρατία.

Είναι άραγε ψέμα όλο αυτό;!!!

Θα μου πείτε άλλη ιστορική διαδρομή του δικού μας έθνους-κράτους. Ναι είναι διαφορετική η ιστορική διαδρομή κάθε έθνους κράτους αλλά στην χώρα μας οι παθογένειες μένουν και επιμένουν δυστυχώς μαζί με τους δήθεν εθνικόφρονες και καμία ουσιαστική αλλαγή δεν φαίνεται να γίνεται πράξη.

Σε άλλα κράτη προφανώς υπήρξαν οι άνθρωποι που καθοδήγησαν ορθότερα τους πολίτες στην οδό της λογικής και του μέτρου και τα όποια δομικά προβλήματα  καταπολεμήθηκαν.

Αντί να βλέπουμε το χάλι που υφίσταται στις υποδομές μας ασχολούμαστε με την προώθηση πολιτικών του θεαθήναι και της ψηφοθηρίας. Δυστυχώς είναι πολύ πιθανό για ακόμη μία φορά να παρασυρθούν οι πολίτες απο αφηρημένα ιδεολογήματα και να μείνουν αμέτοχοι και απαθείς.

Μέσα σε όλα αυτά και ως λογικό επόμενο η φυγή εγκεφάλων ως φαινόμενο φουντώνει και η χώρα γίνεται ολοένα και πιο ακάλυπτη στους εξωτερικούς κινδύνους.

Ποιοί θα φέρουν την ανάπτυξη οι δήθεν εθνικόφρονες, οι πολιτικοί αριβίστες, οι φυγόπονοι, οι κατά συνείδηση άεργοι ή οι άνθρωποι που έχουν ιδέες και όρεξη να τις υλοποιήσουν πρός όφελος του γενικού συμφέροντος;

Τί θέλει τελικά η κοινωνία;

Πότε θα ανατείλει η Ελλάδα των άριστων;

Οι επενδύσεις για τις οποίες τόσος ντόρος γίνεται στα Μ.Μ.Ε αυξήθηκαν πάρα πολύ λίγο την τελευταία χρονιά

Ποιος θα έρθει να επενδύσει στη χώρα μας;

Όταν:

-Οι υποδομές σε κομβικά σημεία είναι παρωχημένες
-Η φορολογία είναι ιδιαίτερα υψηλή. Κάποιες γειτονικές χώρες έχουν ως άμεση φορολογία το 1/3 σχεδόν της δικής μας.
-Η γραφειοκρατία δεν έχει αναβαθμιστεί και δημιουργεί υψηλό κόστος στην εγκατάσταση και τη λειτουργία της επιχείρησης
-Η φυγή εγκεφάλων και εξειδικευμένου προσωπικού στην αλλοδαπή δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στην στελέχωση των επιχειρήσεων
-Η υπογεννητικότητα μειώνει τον αριθμό των δυνητικών καταναλωτών και λειτουργεί αρνητικά στην προσπάθεια για ενίσχυση της εσωτερικής κατανάλωσης
-Το Ελληνικό κράτος είναι υδροκέφαλο και περιοχές με πολύ μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης οι οποίες συνδέονται με τις αγορές των Βαλκανίων παραμένουν στο θάλαμο της υπανάπτυξης με υποδομές σε οδικό δίκτυο, λιμάνια και σιδηρόδρομο να θυμίζουν παλαιότερες δεκαετίες
-Η ανακύκλωση που ως αποτέλεσμα φέρνει υλικά τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως Α ύλες σε ορισμένες παραγωγικές διαδικασίες παραμένει σε πολύ χαμηλά ποσοστά με ορατό τον κίνδυνο να πληρώσουμε πρόστιμα.
-Ορισμένες τοπικές αγορές πρέπει να αναβαθμιστούν με έργα ανάπλασης τα οποία μένουν ως υποσχέσεις και στην χειρότερη δεν αναφέρονται καν ως ανάγκη.
-Δεν γίνεται μια αρνητική κρίση της ιστορίας μέσω των προγραμμάτων παιδείας
-Θα έπρεπε να προωθηθεί η έρευνα στα Πανεπιστήμια και όχι να θεωρούνται σαν κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης
-Δεν υιοθετούνται πετυχημένες πολιτικές για την υγεία, το περιβάλλον, την εκπαίδευση από την αλλοδαπή ή η υλοποίηση τους σκαλώνει στον λαϊκισμό και τον πολιτικοποιημένο συνδικαλισμό.
-δεν υπάρχουν τόσα πεζά περίπολα της αστυνομίας και της δημοτικής αστυνομίας στα αστικά κέντρα για να ενισχυθεί το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και των τουριστών.

– Παιδιά που για να κοινωνικοποιηθούν ψάχνουν το παιχνίδι με την παρέα τους στους δρόμους, οχήματα άμεσης ανάγκης που συχνά δεν μπορούν να διέλθουν από τους πετσοκομμένους δρόμους, παρκαρισμένα οχήματα που εξαντλούν κάθε τετραγωνικό πεζοδρομίου και όλα αυτά τα οποία μοιάζουν ως εθνική ντροπή παρά ως εθνική υπερηφάνεια.

Πολιτισμός δεν υπάρχει σε ένα κράτος που δεν επένδυσε στην αξιοκρατία, όπου η έννοια του κοινού καλού δεν κυριάρχησε στην συνείδηση όλων, όπου οι αδιέξοδοι δρόμοι , οι προσπάθειες για  παραχωρήσεις κοινόχρηστων χώρων ή μέρος αυτών σε φίλους, κολλητούς και συνεργάτες ,  τα κτήρια με υπέρβαση στο ύψος, δημιούργησαν αυτά τα τερατουργήματα πολεοδομικά συγκροτήματα τα οποία δεν μπορούσαν και δεν μπορούν να είναι βιώσιμα και ασφαλή.

Αγαπητοί αναγνώστες αυτό που χρειάζεται είναι συμμετοχή στα κοινά και πίεση προς το πολιτικό σύστημα, ξεκινώντας από αυτά που είναι εύκολα και έχουν να κάνουν με την καθημερινότητα μας. Επιτέλους κάποια πράγματα πρέπει να γίνουν και δεν αναφέρομαι σε χορούς, πανηγύρια και χειραψίες, αν περισσέψουν κεφάλαια ας γίνουν και αυτά αλλά πρώτα πρέπει να βελτιώσουμε τις υποδομές μας!  O κυρίαρχος λαός για να μπορεί να λέγεται κυρίαρχος και δημοκρατικός θα πρέπει να αναζητήσει και να επικροτήσει αυτούς τους πνευματικούς ανθρώπους οι οποίοι οραματίζονται ένα καλύτερο μέλλον. Αν γίνεται το αντίθετο ας μην ξεχνάει ο καθένας από εμάς ότι το κακό μπορεί να χτυπήσει τη δική του πόρτα!!!

ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Bonus Karte
Αγγελίες