ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ (Α)

ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ  (Α)

Του Πολυεύκτου – Σταύρου Παν. Γεωργακάκη
Πρωτοπρεσβυτέρου Του Οικουμενικού Πατριαρχείου – Καθηγητού Ιερέως Της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας

Είναι τεράστια η επίδραση των κάθε λογής ηγετών στη ζωή των ανθρώπων. Οι λαοί και τα συγκεκριμένα άτομα, όπως συνέβαινε ανέκαθεν, και στο καιρό μας επηρεάζονται ακόμη σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό από τους ηγέτες τους. Το ήθος και η νοοτροπία των περισσοτέρων ανθρώπων και λαών εξακολουθεί να σημαδεύεται από το ήθος και τη νοοτροπία των ηγετών τους. Όπου οι ηγέτες έχουν γενναίο φρόνημα, ενάρετο ήθος, υψηλή πνευματικότητα, εκεί τα άτομα και ο λαός ακμάζουν. Όπου τις ηγετικές θέσεις τις κατέχουν άνθρωποι αδύνατοι, μικροπρεπείς, παγιδευμένοι σε πάθη, καιροσκόποι και υλόφρονες,  εκεί τα πρόσωπα και ο λαός οπισθοδρομούν.

Είναι μεγάλη η υπόθεση και το ήθος και η προσωπικότητα των ηγετών για την πρόοδο των πολιτών και των λαών. Παντού, σε όλους τους τομείς της ζωής και του πολιτισμού, πρωταγωνιστούν οι ηγέτες. Στην οικογένεια, στο σχολείο, στα πανεπιστήμια, στο συνδικαλισμό, στην πολιτική, στη διοίκηση, στο κράτος, στην Εκκλησία, οπουδήποτε προκληθεί κενό και κρίση και υποβάθμιση, είναι σίγουρο, ότι ουσιαστικά πρόκειται για κενό και κρίση ηγεσίας. Παντού, αν οι ηγέτες είναι σωστοί, όλοι πάνε καλά. Αν οι ηγέτες δεν είναι εντάξει, όλα πάνε κατά γκρεμού. Για να πάει, λοιπόν, ο κόσμος μπροστά, χρειάζεται ηγέτες, που να είναι αντάξιοι σε όλα, να είναι το άλας της γης, το φως του κόσμου.

Όμως ποια είναι τα συγκεκριμένα προσόντα που κάνουν τους ηγέτες σωστούς και καλούς και επωφελείς, αντάξιους της θέσεώς τους; Ασφαλώς το πιο βασικό προσόν για τον κάθε λογής σωστό ηγέτη είναι να έχεις πνεύμα προσφοράς και θυσίας. Το βεβαίωσε ο Χριστός : ‘’ Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων ‘’. Ο ίδιος πορευόμενος στο εκούσιο πάθος Του συνευούλευσε τους μαθητές Του, ότι όποιος θέλει να είναι πρώτος, πρέπει να είναι διάκονος όλων. Και με το παράδειγμά Του επισφράγισε τον λόγο Του. Ο Κύριος όμως γενάρχης και αρχηγός της Χριστιανωσύνης προσέφερε τον εαυτόν Του λύτρον  αντί πολλών. Προσέφερε την ύπαρξή Του, για να μπολιάζονται οι άνθρωποι σε αυτήν και χρησιμοποιούμενοι, να νεουργούνται, να ασφαλίζονται, να στερεώνονται στην αιωνιότητα. Εδώ ακριβώς, στην προσφορά και την αυτοθυσία, μετριούνται και κρίνονται οι ηγέτες, αν είναι συντελεστές προόδου ή παράγοντες παρακμής. Οι ηγέτες πάνω από όλα και πάνω από όλους βάζει τον εαυτό του και τα συμφέροντά του. Ο ηγέτης που είναι ατομιστής και καιροσκόπος, ο ηγέτης που λιποτακτεί στις δύσκολες ώρες του λαού, ο ηγέτης που παίρνει τη θέση του για προσωπικό του τ σ ι φ λ ί κ ι και χρησιμοποιεί τους άλλους ως σκαλοπάτια για να ανεβαίνει ο ίδιος, ο ηγέτης που στον κίνδυνον  εγκαταλείπει τη θέση του και προδίδει τους πάντες και τα πάντα, ο ιδιοτελής ηγέτης δεν είναι μόνον κακός και άχρηστος  ηγέτης. Δεν είναι μόνο επικίνδυνος, διότι ναρκοθετεί την ασφαλή πορεία των λαών. Είναι κυρίως αιτία για γενική ηθική παραλυσία. Διότι γίνεται κακό παράδειγμα και εστία μολύνσεως και παρακμής στο περιβάλλον του.

Οικογένειες, ιδρύματα, κοινωνίες, κράτη, Εκκλησίες, λαοί, που ατυχούν να έχουν τέτοιους ηγέτες, χάνονται από το πρόσωπο της γης. Διότι ο ατομισμός, ο καιροσκοπισμός και τα λάθη των ηγετών μεταδίδονται σαν μίασμα στους πολίτες, με συνέπεια να τους αποσυνθέτουν, να τους αποκοινωνικοποιούν, να τους εξαγριώνουν, να τους αλλοτριώνουν από την υπόστασή τους και την προοπτική τους και τελικά να τους αφανίζουν.

Αντίθετα, ο καλός ηγέτης είναι ανιδιοτελής και γενναίος. Ο καλός ηγέτης πίπτει, αλλά δεν υποκύπτει σε εκβιασμούς, σε σκοπιμότητες, που βλάπτουν τους υπηκόους των, τους λαούς. Λιώνει σαν λαμπάδα στο πόστο του, για να φωτίζει τους ανθρώπους του. Ο άξιος ηγέτης έχει αποφασίσει τη ζωή του. Τη διαθέτει κάθε στιγμή για το καλό των απλών ανθρώπων. Ο καλός ηγέτης είναι μιμητής του Χριστού. Είναι πρώτος, διότι είναι δούλος όλων. Είναι μέγας, διότι είναι υπηρέτης όλων. Ακόμη ο πιστός ηγέτης πρέπει να είναι ηθικός και ενάρετος στην προσωπική του ζωή, καλός πατριώτης και πιστός χριστιανός. Δεν χωρίζει η ιδιωτική ζωή του ανθρώπου από τη δημόσια συμπεριφορά του. Ο τίμιος και ηθικός είναι καλός σε όλα. Και ο ανήθικος και καιροσκόπος είναι επιζήμιος σε όλα. Οι απλοί άνθρωποι κρίνουν και εμπιστεύονται τους ηγέτες τους και από την προσωπική και ιδιωτική τους ζωή. Επομένως, όταν καλούμεθα να εκλέξουμε τους άρχοντές μας, να προσέχουμε να μην εκλέγουμε τους λαοπλάνους, αλλά αυτούς που θυσιάζονται για τους λαούς. Εκείνους που έχουν ήθος.