Μα πού πήγαν όλοι οι αναρχικοί;

Μα πού πήγαν όλοι οι αναρχικοί;

zannaki_ausweisΑν στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα αναζητήσουμε ένα τυπικό και διαχρονικό χαρακτηριστικό, το πρώτο που έρχεται στο μυαλό μας είναι το εξής παράδοξο. Η σταθερή παρουσία των αναρχικών σε καίριες στιγμές. Κάθε φορά που μια σημαντική εξέλιξη στην πολιτική σκηνή της χώρας ίσταται προ των πυλών, οι αναρχικοί είναι εκεί. Και μάλιστα όταν απαιτείται σταθερότητα και ομοφωνία. Έτοιμοι να αντιδράσουν στην όποια πολιτική απόφαση, να αμφισβητήσουν το κύρος της εκάστοτε κυβέρνησης, να παρεμποδίσουν έργα ανάπτυξης, να υποβαθμίσουν την ισχύ των νόμων.

Η παντοδύναμη αυτή τάξη των «γνωστών αγνώστων» ενσαρκώνει για μια σημαντική μερίδα πολιτών  την αντικειμενική φωνή, την  καθαρή ματιά, την επαναστατική έκφραση της λαϊκής βούλησης. Είναι όλα αυτά ο καθένας από εμάς έχει σκεφτεί, αλλά οι κοινωνικές συμβάσεις και ο κομφορμισμός δεν του επέτρεψαν ποτέ να εκφράσει. Και, φυσικά, αποτελούσε μια δυναμική αντιπολίτευση απέναντι στις κυβερνήσεις. Σε όλες τις κυβερνήσεις. Όλες εκτός από μια. Το τελευταίο διάστημα της ρευστότητας, της αστάθειας και της ασυνέπειας ακόμα και αυτή η βεβαιότητα έχει ανατραπεί. Ξαφνικά οι αναρχικοί εξαφανίστηκαν από το πολιτικό προσκήνιο, αφήνοντας ορφανή την πολιτική ζωή της χώρας και μια μερίδα πολιτών χωρίς εκπροσώπηση.

Κι όμως, μια αντικειμενική και διεισδυτική ματιά θα αποκάλυπτε ότι πίσω από τις μεγαλόστομες ιδέες και τη φιλολαϊκή πολιτική της ανανέωσης που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, εδράζεται ο πιο ισχυρός ολοκληρωτισμός.  Όσο και αν οι υποστηρικτές της αρνούνται να το παραδεχτούν, η προπαγάνδα και ο λαϊκισμός βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους, η λαϊκή βούληση καταβαραθρώθηκε με την αναίρεση του δημοψηφίσματος και η πολιτική ασυδοσία έχει προσλάβει νέες διαστάσεις με τη γιγάντωση του δημοσίου τομέα και την ευνοϊκή μεταχείριση των αριστερών ημετέρων. Και η κρατική εξουσία είναι πιο ισχυρή από ποτέ.

Κι όμως.. οι αναρχικοί είναι προκλητικά απόντες…

Δε θέλω να πιστέψω τις θεωρίες συνωμοσίας που τους ήθελαν να είναι όργανο των αριστερών δυνάμεων και εντεταλμένοι να αποσταθεροποιούν την εύρυθμη λειτουργία του κράτους για να υπονομεύουν την πολιτική σταθερότητα και να ενισχύουν την πολιτική αντιπολιτευτική δράση. Στο βάθος είμαι πολύ ρομαντική για να πιστέψω κάτι τέτοιο. Θα δεχθώ απλά μέσα σε έξι μήνες ο κ. Τσίπρας κατάφερε αυτό που οι αντιεξουσιαστές  ανά τον κόσμο οραματίζονται χρόνια τώρα. Τη διάλυση ενός κράτους και το θρίαμβο του απόλυτου χάους και της αναρχίας. Η σιωπή τους είναι μια μορφή συναίνεσης. Όμως, ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση θα περίμενα, αν μη τι άλλο, με κάποιον τρόπο να γιορτάσουν το θρίαμβό τους.

Και μην ξεχνάτε.. ακόμα και οι αριστεροί, φορείς εξουσίας είναι. Με δύναμη. Κι ας μην το παραδέχονται.

Ειρήνη Ι. Ζαννάκη

Πηγή : vimapress.gr

 

Categories: Έκδοση 38

About Author