Κράτος ευημερίας ή λαϊκισμός και αναξιοκρατία;

Κράτος ευημερίας ή λαϊκισμός και αναξιοκρατία;

Όταν μιλάμε περί πολιτικών ιδεολογιών θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι αυτές δεν περιορίζονται μόνο σε συγκεκριμένες πράξεις ή δεν περιχαρακώνονται σε παρελθούσες πρακτικές και αποφάσεις που υποκινήθηκαν και έλαβαν σάρκα και οστά από συγκεκριμένα πρόσωπα με αμφιλεγόμενες προθέσεις. Καμία ιδεολογία δεν είναι κακή όταν λειτουργεί υπέρ της κοινωνίας δηλαδή όταν οι πολιτικές προσαρμόζονται ανάλογα με τις τρέχουσες συνθήκες ώστε να λύνονται τα προβλήματα. Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο πρέπει και οι πολίτες να απαιτήσουν από τα κόμματα να στελεχωθούν με τους κατάλληλους ανθρώπους και αυτό με τη σειρά του απαιτεί περισσότερη συμμετοχή στα κοινά.

Βέβαια δεν υπήρξαν λίγες οι φορές που ακούστηκαν συνθήματα από πολιτικά πρόσωπα και τα οποία ποτέ δεν έγιναν ξεκάθαρα στους Έλληνες πολίτες. Όσοι υποστηρίζουν ότι ποτέ σχεδόν δεν υπήρξε στο Ελληνικό κράτος πολιτική που να στηρίζεται σε ιδεολογίες αλλά μονάχα σε ιδιοτελή συμφέροντα δεν βρίσκονται και πολύ μακριά από την αλήθεια κρίνοντας για ακόμη μία φορά εκ των τρεχουσών αποτελεσμάτων.

Ως γνωστόν τα τρία πρώτα κόμματα του ελληνικού κράτους είχαν οικογενειακό χαρακτήρα και συμφέροντα άρρηκτα δεμένα με τα συμφέροντα των τότε μεγάλων δυνάμεων. Έχει αλλάξει κάτι από τότε άραγε, αναρωτιούνται κάποιοι εύλογα;

Τα κόμματα μοιάζει να μην έχουν καταλάβει ακόμη τι συμβαίνει σε μία Ελλάδα που παλινδρομεί και συνεχίζουν να μοιράζουν οράματα και δήθεν διπλωματικὲς επιτυχίες. Στην πραγματικότητα λίγοι θα μας πούνε πώς αν δεν αλλάξουμε δεν θα μπορούμε να θεωρούμε τίποτα κεκτημένο σε λίγα χρόνια. Η απεθνικοποίηση της οικονομίας δείχνει την τάση της ολοένα και μεγαλύτερης απώλειας της εθνικής κυριαρχίας.

Έλεγε ο Α. Παπανδρέου περί εθνικής ανεξαρτησίας και σοσιαλισμού αλλά δεν αποσαφήνισε ποτέ στους πολίτες τι εστί αυτή η σύνθεση. Το γεγονός δε ότι με το σύνθημα της εθνικής ανεξαρτησίας κατάφερε ένα κόμμα να είναι στην εξουσία για πολλά χρόνια δείχνει πολλά μάλλον περισσότερο αρνητικά σχετικά με την παιδεία που φρόντισαν να έχουν οι πολίτες. Ο λαϊκισμός σε τούτη τη χώρα, δεν είναι αποκλειστικά δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80, προϋπήρχε και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις και με μεγαλύτερη ένταση. Και αν κανείς αμφιβάλλει περί αυτού να θυμηθεί ή να ψάξει για την κατάληξη που είχαν μεγάλοι οραματιστές όπως ο Καποδίστριας και ο Τρικούπης και που σκάλωσαν οι όποιες μεταρρυθμίσεις πήγαν να εφαρμόσουν και ενέκυπταν στην λογική-κάντε μία σύνδεση με τα παραπάνω που αναφέρω ώστε να καταλάβετε γιατί η λογική ήταν μία έννοια κρυμμένη στις σελίδες ενός λεξικού της Ελληνικής.

Ακόμη και στην νεότερη ιστορία υπήρξαν κυβερνήσεις που προσπάθησαν να προωθήσουν σοβαρές μεταρρυθμίσεις αλλά και πάλι έμειναν στον ντουλάπι της ιστορίας λόγω του λαϊκισμού και με συνθήματα εθνικιστικά που σε καμία περίπτωση δεν θα έλυναν τα προβλήματα.

Η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη γνώριζε ότι έπρεπε να γίνουν μεταρρυθμίσεις ώστε η Ελλάδα να βρεθεί καλύτερα προετοιμασμένη στην διαφαινόμενη σκληρή πορεία που θα ακολουθήσει η οικονομική σύγκλιση της με τις λοιπές Ευρωπαϊκές χώρες, δεν τα κατάφερε όμως γιατί ο λαϊκισμός πάλι θριάμβευσε και μάλιστα ήταν και εκ των έσω όπως πολλοί υποστηρίζουν.

Είναι τα κενά μνήμης που εκμεταλλεύονται κάποιοι , όπως για παράδειγμα το ότι τα σοβινιστικά μας νταηλίκια είχαν πάντοτε τη χειρότερη κατάληξη και όμως αν μας υποκινήσουν θα τα επικροτήσουμε και πάλι ή λέτε κάποιοι σιγά σιγά να προσγειώνονται στην πραγματικότητα και τη λογική;.
Θα πρέπει οπωσδήποτε στα προγράμματα παιδείας να μπεί μάθημα πολιτικού προβληματισμού και ιστορίας ώστε οι νεότεροι πολίτες αυτού του κράτους να αισθανθούν πραγματικά τόσο το ιδεώδες της δημοκρατίας όσο και να είναι κατά το πλείστον ίσοι στην συμμετοχή τους στο ευρωπαϊκό ιδεώδες.

Ένα κράτος ευημερίας, για το οποίο όλοι νοιάζονται και κόπτονται στα λόγια, δεν χτίζεται εν μία νυκτί και ούτε από επαναστάσεις που έχουν αφηρημένα και εν τέλει ιδιοτελή κίνητρα. Ένα κράτος ευημερίας προϋποθέτει ο κάθε πολίτης να καταλάβει ότι το κοινό καλό είναι μία συνιστώσα του πρέπει να υπάρχει σε κάθε ατομικό και επιτρέψτε μου να δηλώσω ότι αυτό δεν είναι σκοπός όσων πορεύονται στη ζωή τους με μοναδικό προσόν την κομματική τους ταυτότητα.

About Author