Περνώντας στον τρίτο αιώνα…

Μπορεί η Ελλάς ως κράτος να μπαίνει αισίως στον τρίτο αιώνα ζωής της ως εθνικό κράτος αλλά ως πολιτισμική έννοια υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια έχοντας επηρεάσει πνευματικά κυρίως αλλά και πρακτικά από μικρό έως μεγάλο βαθμό όλη την υφήλιο.

Το ερωτήματα που προκύπτουν 200 χρόνια από την μεγαλειώδη ομολογουμένως επανάσταση του ελληνικού έθνους και σχετίζονται με την σημερινή δομή του ελληνικού κράτους είναι αρκετά.

Εγώ θα αναφερθώ στα εξής:

• σε τι βαθμό άραγε έχει επηρεάσει η αρχαία ελληνική παιδεία το σύγχρονο ελληνικό κράτος;
• κατά πόσο μπορεί κάποιος να μιλάει σήμερα για ένα σύγχρονο κράτος δικαίου;
• πόσο έχουν αρνητικά επιδράσει τα τρία χρόνια μετά το πρώτο χρόνο της επαναστάσεως;
• πώς βλέπουμε το μέλλον μας ως εθνικό κράτος;

Θα μπορούσαμε βέβαια να προσθέσουμε και άλλα ερωτήματα όμως αυτό που προέχει είναι να δούμε πράξεις.

Το κακό συντηρημένο οδικό δίκτυο σε πολλά σημεία ακόμη και μέσα σε αστικά κέντρα με τουριστικό ενδιαφέρον, οι χαμηλές επιδόσεις στην ανακύκλωση, η ανυπαρξία αισθητικής σε πολλούς δημόσιους χώρους, η έλλειψη ενδιαφέροντος για τα κοινά, οι σχιζοφρενείς καθημερινοί εμφύλιοι, ο διαχωρισμός της κοινωνίας σε αριστερούς και δεξιούς χωρίς καν ορισμένοι να γνωρίζουν τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν σήμερα αυτές οι δύο έννοιες, οι δήθεν επαναστάσεις με καμένους πλαστικούς κάδους και διαλυμένες βιτρίνες καταστημάτων, το ζουγκλοειδές αστικό περιβάλλον, οι απαρχαιωμένες υποδομές σε βιομηχανικές ζώνες και λιμάνια, η γιγάντωση της Αττικής και ένα σωρό στραβά και ανάποδα τα οποία αν αραδιάσει ένας εξωτερικός παρατηρητής θα του είναι λίγο δύσκολο να απαντήσει καταφατικά στην ερώτηση «μπορεί να αλλάξει η κατάσταση από τους ίδιους τους πολίτες;» και πιο εύκολα καταφατικά θα απαντούσε στην ερώτηση «χρειάζονται συνεχώς επεμβάσεις από τις μεγάλες δυνάμεις;»

Θα ερωτήσει εύλογα κάποιος «μα και στο εξωτερικό όλα είναι αγγελικά πλασμένα;» η απάντηση είναι όχι αλλά γιατί πάντα βλέπουμε μόνο τα στραβά των άλλων για να δικαιολογήσουμε και να συγκαλύψουμε σε μεγάλο βαθμό τα δικά μας;

Ας αναρωτηθούμε και γιατί η Ελλάς δεν κατασκευάζει αυτοκίνητα για παράδειγμα ή γιατί δεν κατασκευάζει ηλεκτρονικούς υπολογιστές σε μαζική παραγωγή παρόλο που γεωγραφικά βρίσκεται σε μία εξόχως σημαντική θέση για την ανάπτυξη του εμπορίου αλλά και αρκετούς απόφοιτους πανεπιστημίων διαθέτει με εξειδικευμένες γνώσεις.

Τον τελευταίο καιρό και λόγω των προβλημάτων που ανέδειξε η πανδημία έχουν γίνει ενέργειες από την πολιτεία οι οποίες είναι στη σωστή κατεύθυνση όπως για παράδειγμα η βελτίωση της μηχανογράφησης στο δημόσιο και οι οποίες θα έπρεπε όμως να γίνουν εδώ και χρόνια. Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως που λέει ο σοφός λαός ο οποίος για να λέγεται πράγματι σοφός θα πρέπει να υποστηρίζει τέτοιες ενέργειες και να πιέζει για περισσότερες.

Βέβαια δεν θα πρέπει να επηρεαζόμαστε και τόσο από αυτούς που υψώνουν τις σημαίες στα μπαλκόνια τους αλλά από την άλλη στο παρελθόν προσπάθησαν να «φάνε» δημόσιο χώρο, πλουτίσανε από τη συμμετοχή τους στα κοινά, χτίσανε όπως θέλανε, γράφανε τους νόμους στα παλιά τους υποδήματα και κατ’ επέκταση όλη την κοινωνία, ώστε να μην αισθανόμαστε υπερήφανοι για τις ένδοξες στιγμές του παρελθόντος μας. Θα χρειαστεί όχι μόνο να τους απομονώσουμε αλλά και να διεκδικήσουμε την τιμωρία τους.

Σαφώς και θα πρέπει να αρχίσουμε να αλλάζουμε τα κακώς κείμενα αφήνοντας πίσω τους τραγελαφικούς εμφυλίους καθώς και όσους θεωρούν τα κοινά δικό τους χωράφι.

Ο λαός λέει ότι από λόγια χόρτασε και θέλει πράξεις, το ζήτημα όμως είναι τι είδους πράξεις θέλει και ‘δω θα πρέπει να απαντήσει ο καθείς μόνος του.

Περνώντας στον τρίτο αιώνα ζωής της η Ελλάς οφείλει να γίνει καλύτερη, διαφορετικά η επανάληψη μελανών σημείων της ιστορίας μας δεν θα φαντάζει ουτοπικό σενάριο ακόμη και στο άμεσο μέλλον.

Categories: Οικονομία

About Author