Η σχετικότητα της αξίας της ανθρώπινης ζωής

Οιzannaki_ausweis πολίτες του προηγμένου δυτικού κόσμου τείνουν να αναπτύσσουν μια σχέση εξάρτησης από τα επιτεύγματα της τεχνολογίας, μια σταθερή προσήλωση στο κυνήγι του υλιστικού ευδαιμονισμού και μια εξαιρετικά ναρκισσιστική υπερεκτίμηση της αξίας της ζωής τους. Στη βάση αυτής της αντίληψης αναπτύσσεται μια ολόκληρη βιομηχανία υπηρεσιών όπου εδράζονται τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Γυμναστήρια και κέντρα ευεξίας όπως και βιολογικά προϊόντα υγιεινής διατροφής συνθέτουν ένα δίκτυο παροχών αφιερωμένων στη διασφάλιση της πολύτιμης και ακριβής υγείας του μέσου κατοίκου της Δύσης.
Όμως, ακόμα και στην περίπτωση της έλλειψης υγείας, υπάρχει ένα ολόκληρο οικοδόμημα που εδράζεται σε ισχυρά ερείσματα. Η συμβατική ιατρική αλλά και εναλλακτικές μορφές θεραπείας όπως η ομοιοπαθητική ή η ολιστική ιατρική τίθενται στην υπηρεσία του εκάστοτε ασθενή. Έτσι, ο μέσος όρος ηλικίας έχει αυξηθεί και τα ποσοστά θνησιμότητας αμβλύνθηκαν θεαματικά. Ακόμα και στην περίπτωση του θανάτου ο δυτικός κόσμος έχει καθιερώσει ένα πλήθος νεκρικών εθίμων τα οποία συνοδεύονται από την απαραίτητη πολυτέλεια και, συνακόλουθα, την καταβολή του αντίστοιχου χρηματικού αντιτίμου.
Ωστόσο, σε διεθνή κλίμακα η αντίληψη αυτή δεν είναι δεδομένη, το ίδιο και η (κάθε άλλο παρά δεδομένη) αξία της ανθρώπινης ζωής. Σε χώρες αναπτυσσόμενες η αξία της ανθρώπινης ζωής σχετικοποιείται, καθιστώντας εξόφθαλμο το χάσμα σε σχέση με το δυτικό κόσμο. Το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη ζει υπό το όριο της φτώχιας σε συνθήκες απάνθρωπες και υπό καθεστώς που αντιβαίνει τις αρχές του ανθρωπισμού. Σε χώρες της Αφρικής παρατηρούνται υψηλά ποσοστά θνησιμότητας εξαιτίας του υποσιτισμού και της λειψυδρίας, των ανίατων ασθενειών και της παντελούς απουσίας υγιεινής. Οι χώρες της Μέσης Ανατολής πλήττονται από πολέμους που αφανίζουν το ανθρώπινο δυναμικό και οδηγούν σε νέες μορφές διωγμών. Ας μη λησμονηθεί η πρωτοφανής εκμετάλλευση της παιδικής εργασίας και οι σύγχρονες μορφές δουλεμπορίου που υπονομεύουν τα ατομικά δικαιώματα και ενισχύουν την εκμετάλλευση των μειονοτήτων.
Πλήθος μεταναστών που αναζητούν μια καλύτερη τύχη βιώνουν την υπέρτατη εκμετάλλευση από σύγχρονους δουλεμπόρους που τους μεταφέρουν παράνομα σε συνθήκες άθλιες. Δεν είναι λίγες οι φορές που, κατά τη μεταφορά τους, βρίσκουν το θάνατο με φρικτό τρόπο. Για όλες αυτές τις χαμένες ζωές δεν υπάρχει καμία μέριμνα, δε θα τηρηθεί κανένα νεκρικό έθιμο, δε θα χυθεί κανένα δάκρυ. Η πολιτισμένη Δύση εκδηλώνει όλη την αναλγησία και την αδιαφορία της, επιτρέποντας την εικασία ότι οι θάνατοι αυτοί ίσως και να την ευνοούν. Μάλλον το μέτρο της αποτίμησης της αξίας της ανθρώπινης ζωής είναι σχετικό.