„Η επιχειρηματικότητα κρεμάει παπούτσια στην Ελλάδα“

traikoudisΕπιδείνωση της ρευστότητας περιμένουν το 2016 οι μισές περίπου επιχειρήσεις ενώ το 16,5% των ΟΕ,ΕΕ, και ΑτΕ θεωρούν πολύ πιθανό το «λουκέτο» πριν εκπνεύσει το 2015, αναφέρουν ορισμένα άρθρα.

Μπορεί όμως για αυτό το θολό τοπίο να ευθύνονται μόνο εξωγενείς παράγοντες;

Όπως λέει και ένας φίλος αν από μία επιχείρηση αφαιρέσεις τους ανθρώπους της τότε τί μένει παρά μόνο άψυχα αντικείμενα που απαξιώνονται με το πέρασμα του χρόνου. Βέβαια όταν κατηγορούμε τον πολιτικό κόσμο για νεποτισμό και αναξιοκρατία θα πρέπει να ψάξουμε πόσο έχει εμποτιστεί και ο επιχειρηματικός κόσμος με αυτήν την αντίληψη και να δούμε και το δια ταύτα που μάλλον δεν κολακεύει την κοινωνία και τόσο. Είναι καιρός να δούμε το μέλλον πιο „Ευρωπαϊκά“. Κάποιοι σίγουρα δεν αξίζουν τις θέσεις που κατέχουν επειδή τους προσγείωσαν εκεί με το έτσι θέλω. Είναι μερικοί από αυτούς που μπορεί να πούνε ότι „Αναλαμβάνω το μερίδιο της πολιτικής μου ευθύνης ή της ευθύνης μου γενικότερα και αποχωρώ“, “αλλά τώρα που φεύγω μην με ψάξετε αφήστε με να χαρώ όσα στην πραγματικότητα θα χαιρόσασταν εσείς”. Πόσο κυνική για όλους μας μπορεί να ακουστεί μία τέτοια φράση ;

Αυτή την αναδρομική απόδοση ευθυνών, για ορισμένους που πρίν χάσουν την εξουσία το παίζουν τζάμπα μάγκες θα την επιζητήσει κανείς ή θα λοιδορείται ο κόσμος που μάταια θα περιμένει λύσεις από άτομα που τέθηκαν σε θέσεις ευθυνών χωρίς να το αξίζουν;

Αν δεν συμβαίνει αυτό να “επενδύει” ένα κομμάτι της κοινωνίας στον νεποτισμό και την αναξιοκρατία, στην πραγματικότητα γιατί όλοι μιλούν για αβεβαιότητα και ανασφάλεια;

Δυστυχώς στην Ελλάδα λίγα πράγματα μπορούμε να θεωρούμε κεκτημένα μας. Κάποιοι που ξεπήδηξαν στην 1η γραμμή με το „αναξιοκρατικό & μαυρό“ χρήμα ως και τίποτα, όσο και αν ακόμη νομίζουν το αντίθετο. Το μέλλον αβέβαιο. Όσο τα μνημόνια θα αυξάνονται και όσο η κοινωνία θα παρακολουθεί απαθής και προσκολλημένη σε παλιές ανατολίζουσες τακτικές τόσο θα βαθαίνει και η κρίση.

Ξέρετε επίσης και τί ιστορικό βαραίνει την ευρύτερη περιοχή μας τα Βαλκάνια όπως επίσης ξέρετε ότι η χώρα μας ήταν και παραμένει ακόμη περισσότερο εξαρτημένη σήμερα στην εξωτερική πολιτική των μεγάλων.  Μην βιαστούμε όμως και πάλι να τα φορτώσουμε όλα στους απ ‚έξω, πρέπει να διερωτηθούμε αν είμαστε μία καλά στελεχωμένη επιχείρηση ή ζούμε ακόμη στην “εποχή του παλατιού”;