Ερώτημα του trigono.info προς την κυρία Διευθύντρια …

 (γράφει ο εκδότης Κώστας Γκίκας)

Αν μου το λέγανε ότι μπορεί να συμβεί, δεν θα το πίστευα με τίποτε. Και όμως συνέβη!

Μία ομάδα τριών μαθητών, επηρεασμένοι από το άρθρο του Οδυσσέα „γιατί πρέπει να τιμωρηθούν“ έγραψε ένα γράμμα προς τον Υπουργό Παιδείας και ζήτησε και από άλλους συμμαθητές τους να το υπογράψουν.

Θέμα της επιστολής ήταν παράκληση προς τον Υπουργό Παιδείας, να επιτρέψει στα παιδιά των Ελλήνων νεομεταναστών, να συμμετάσχουν στις πανελλήνιες εξετάσεις.

Να όμως που η Διευθύντρια του σχολείου, επενέβη αστραπιαία, κατάσχεσε την επιστολή με τις υπογραφές και ανακοίνωσε σύγκληση του συλλόγου διδασκόντων για να τιμωρήσει τις μαθήτριες που έγραφαν στον Υπουργό χωρίς να έχουν την άδειά της!

Οι μαθητές βεβαίως δεν πτοήθηκαν, αλλά υπέγραψαν σε δεύτερο αντίγραφο της επιστολής που είχαν και ήδη την προώθησαν στο Υπουργείο, αλλά και στο σύλλογο γονέων ζητώντας την συνδρομή του.

Ο σύλλογος γονέων αντέδρασε αμέσως και συνέταξε δεύτερη συνοδευτική επιστολή, την οποία επίσης έστειλε στο Υπουργείο, ζητώντας να εισακουσθεί το αίτημα των μαθητών.

Αυτά όλα είναι συνηθισμένα πράγματα, έγιναν πολλές φορές μέχρι τώρα, και θα γίνουν ακόμη περισσότερες. Εκείνο όμως που δεν έχει ξαναγίνει και που δεν πιστεύουμε ότι μπορεί να ξαναγίνει, είναι ο „έπαινος „ που εισέπραξαν τα τρία αυτά παιδιά για την πράγματι αξιέπαινη πρωτοβουλία τους:

Οι δύο μαθήτριες για δύο μέρες πέρασαν στην κυριολεξία „λαϊκό δικαστήριο“, άκουσαν απαξιωτικά σχόλια και απειλήθηκαν ότι θα τιμωρηθούν. Ο μαθητής υπέστη επίθεση από κάποια συμμαθήτριά του, και στην προσπάθεια να αμυνθεί από τη συμμαθήτριά του που του επιτέθηκε, την απώθησε με τα χέρια του. Δεν ήταν βέβαια σπουδαίο το επεισόδιο που έγινε ανάμεσα στά παιδιά, αλλά η κ. Διευθύντρια το μεγέθυνε, συνέταξε πρακτικό και στη συνέχεια κάλεσε τον πατέρα του κοριτσιού να έλθει στο σχολείο. Εκεί μέσα στο γραφείο της, χωρίς να προστατεύσει τον μαθητή, στην κυριολεξία εξερέθισε τον πατέρα του κοριτσιού, διαβάζοντάς του το πρακτικό που είχε συντάξει, εκείνος δε, σήκωσε ξαφνικά το χέρι του και χαστούκισε το ανήλικο παιδί στο πρόσωπο με όλη του τη δύναμη! Μάθαμε το γεγονός αμέσως διότι ο συγκεκριμένος μαθητής τυχαίνει και είναι μαθητής του διαδικτυακού φροντιστηρίου μας trigono.org και επιχειρήσαμε να μιλήσουμε και με τους γιατρούς που ασχολήθηκαν μαζί του. Δεν μας επιτρέπεται να πούμε τι μας είπαν οι γιατροί, αλλά για τις επόμενες μέρες το παιδί απουσίαζε από τα μαθήματά του. Εκείνο που δεν μπορούμε ακόμη να χωνέψουμε, είναι το πώς μπορεί κάποιος να σηκώνει το χέρι του και να χτυπά με τόση δύναμη ένα ανήλικο παιδί!

Θα θέλαμε επίσης να ρωτήσουμε την κ. Διευθύντρια κάποια πράγματα και ευχαρίστως τις απαντήσεις που θα μας δώσει θα τις δημοσιεύσουμε, χωρίς να αναφέρουμε το όνομά της, ή την πόλη που έγινε το περιστατικό.

Όπως έχουμε αναφέρει δεν θέλουμε να κρίνουμε ανθρώπους γιατί δεν είμαστε δικαστές, αλλά πράξεις και καταστάσεις. Αυτό είναι υποχρέωσή μας να το κάνουμε και αυτό είναι η κύρια αποστολή του τύπου. Εν προκειμένω τα ερωτήματά μας που θα θέλαμε απάντηση είναι τα παρακάτω:

-Τι κακό έκαναν οι μαθήτριες;

-Ποιός νόμος απαγορεύει στα παιδιά να γράψουν ένα γράμμα στον κ. Υπουργό;

-Ποιός νόμος λέει ότι πρέπει να ζητάνε την άδεια της Διευθύντριας για να εκφράσουν την άποψή τους;

-Μήπως θα έπρεπε να καλέσετε το σύλλογο για να επαινέσει και όχι για να τιμωρήσει τα κορίτσια;

-Γιατί εκθέσατε ένα ανήλικο παιδί στην οργή κάποιου ενήλικα που ίσως δεν στέκει στα καλά του;

-Τι κάνατε σαν σχολείο, μηνύσατε τον δράστη ή μήπως προσπαθήσατε να τον καλύψετε;

-Είστε ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα;

Περιμένουμε τις απαντήσεις σας……….

Τα ίδια ερωτήματα δίνουμε το βήμα να μας τα απαντήσει και όποιος άλλος θα ήθελε και γιαυτό δημοσιεύουμε την επιστολή των παιδιών προς τον Υπουργό, αφού σβήσουμε το όνομα της πόλης που έγινε το γεγονός.

 

Επιτροπή μαθητών

Λυκείου (…..πόλη…..)                                                             (……. πόλη…..     ) 2. 12. 2013

Προς τον Υπουργό Παιδείας

κύριο Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο

Ανδρέα Παπανδρέου 37

15180 Μαρούσι – Αθήνα

Κοινοποίηση:

1.Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Αντώνη Σαμαρά

2.Σύλλογο Γονέων του Ελληνικού Σχολείου (…..πόλη).

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ

Είμαστε μαθητές του Ελληνικού Λυκείου (…πόλη….) και απευθυνόμαστε σε Σας για να σας εκθέσουμε ένα μεγάλο πρόβλημα που απασχολεί όχι μόνο εμάς τους λίγους που Σας γράφουμε, αλλά αρκετά μεγάλο αριθμό Ελλήνων μαθητών, που τα τελευταία χρόνια ήρθαν σε κάποια χώρα της Ευρώπης μαζί με τους γονείς τους, που άθελά τους έφυγαν από την Ελλάδα λόγω της οικονομικής κρίσης.

Όπως ασφαλώς Σας είναι γνωστό κύριε Υπουργέ, ο αριθμός των Ελλήνων που ήρθαν στη Γερμανία σαν μετανάστες μετά το 2010, υπολογίζεται περίπου στις 100 χιλιάδες, ενώ δεν είμαστε σε θέση να ξέρουμε πόσοι άλλοι Έλληνες μετανάστευσαν σε άλλες χώρες.

Εκείνο όμως που γνωρίζουμε καλά, αφού το ζήσαμε οι ίδιοι, είναι ότι η μετανάστευση των Ελλήνων δεν έλυσε τα προβλήματά τους, αλλά ίσως και να επιδείνωσε κάποια από όσα υπήρχαν, ή και να τους πρόσθεσε καινούργια.

Ένα από αυτά τα καινούργια προβλήματα, αποτελεί και το αντικείμενο της σημερινής μας επιστολής και θα θέλαμε αφενός μεν να Σας το παρουσιάσουμε, αφετέρου δε να Σας παρακαλέσουμε να το λύσετε, διότι είστε και ο μόνος αρμόδιος.

Το πρόβλημα αφορά όλους τους μαθητές που τελειώνουν τα ελληνικά Λύκεια του εξωτερικού και που οι γονείς τους δεν συμπληρώνουν 5 χρόνια παραμονής και εργασίας στο εξωτερικό, ώστε να μπορούν να λάβουν μέρος στις πανελλαδικές εξετάσεις των Ομογενών που γίνονται κάθε Σεπτέμβριο και τέτοιοι είναι όλοι οι νεομετανάστες που έφυγαν από την Ελλάδα μετά το 2010 που ξέσπασε η οικονομική κρίση.

Έτσι όλοι οι μαθητές της κατηγορίας αυτής, που αποφοιτούν από τα ελληνικά Λύκεια, δεν έχουν πρόσβαση σε τριτοβάθμια εκπαίδευση ούτε στην Ελλάδα, αλλά ούτε και στην Γερμανία, αφού η συμμετοχή στις πανελλαδικές εξετάσεις είναι απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση για την αναγνώριση του απολυτηρίου του ελληνικού Λυκείου σαν ισότιμο προς τα γερμανικά απολυτήρια.

Έτσι είμαστε καταδικασμένοι αφού μετά από τόση προσπάθεια αποφοιτήσουμε από το Λύκειο, ή να πάρουμε ένα απολυτήριο που δεν μας ωφελεί σε τίποτε, ή στην τελευταία τάξη του Λυκείου να μεταγραφούμε σε Λύκειο της Ελλάδας για να πάρουμε ένα απολυτήριο που αναγνωρίζεται σαν ισότιμο με τα γερμανικά, μετά από συμμετοχή μας στις πανελλαδικές εξετάσεις του Μαΐου.

Και αυτή η περίπτωση όμως κύριε Υπουργέ είναι δυσμενέστατη, αφού για τους περισσότερους από εμάς δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα.

Αν οι γονείς μας είχαν την οικονομική δυνατότητα να κρατούν δύο σπίτια, δεν χρειάζονταν να μεταναστεύσουν.

Αλλά και για κάποιους λίγους από εμάς, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα καταφέρουμε να μεταγραφούμε τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο στην Ελλάδα για να τελειώσουμε ένα ελληνικό Λύκειο, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα.

Η ελλιπής προετοιμασία, λόγω του ότι δεν υπάρχουν στη Γερμανία φροντιστήρια, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό που αντιμετωπίζουν συνήθως τα σχολεία του εξωτερικού, έχουν σαν αποτέλεσμα όχι μόνο την αποτυχία μας στο να εισαχθούμε σε κάποια σχολή στην Ελλάδα, αλλά ούτε στη Γερμανία μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα βρούμε κάποια σχολή στην οποία μπορούμε να συνεχίσουμε τις σπουδές μας.

Στο Λύκειο της (…πόλη….) κάποια μαθήματα κατεύθυνσης, σχεδόν δεν άρχισαν να διδάσκονται ακόμη.

Με τι εφόδια θα συναγωνισθούμε τους συμμαθητές μας στις εξετάσεις του Μαΐου, όσοι από εμάς πάρουμε μεταγραφή και αποφοιτήσουμε από Λύκειο της Ελλάδας;

Πιστεύουμε κύριε Υπουργέ ότι κατανοείτε το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε και ότι μπορούμε να ελπίζουμε ότι κάποια λύση θα βρεθεί και για εμάς.

Δεν ζητούμε ευνοϊκή μεταχείριση, αλλά ίσες ευκαιρίες με τους συμμαθητές μας.

Μία λύση θα ήταν να αλλάξετε τον νόμο και να μην χρειάζεται η πενταετής παραμονή και εργασία των γονέων μας στο εξωτερικό, αλλά μόνο διετής.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι έτσι «κλέβουμε» τις θέσεις εκείνων των συμμαθητών μας, που οι γονείς τους μετανάστευσαν κάπως νωρίτερα από τους δικούς μας γονείς.

Αυτή η άποψη δεν εμποδίζει τους συμμαθητές μας της κατηγορίας αυτής, στο να συνυπογράψουν την επιστολή μας και να ενώνουν την φωνή τους με τη δική μας, υποστηρίζοντας το δίκαιο αίτημά μας.

Με τιμή

Επιτροπή μαθητών του Ελληνικού Λυκείου (…..πόλη…..)

……………………………………………………………………………………………..

Έπονται υπογραφές :

Επώνυμο                                     Όνομα                                       Υπογραφή

(…… επώνυμο, όνομα και υπογραφή τριών μαθητών….)