Ρωμαίοι, Έλληνες και γραικύλοι … (1)

trigono_42_6γράφει ο Οδυσσεύς

Αφορμή για το σημερινό μου άρθρο στάθηκε κάτι που διάβασα σε μια ελληνική ιστοσελίδα πριν λίγες μέρες, που στρέφονταν κατά της Τουρκίας, η οποία σε επίσημο κείμενο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αποκαλεί τον Ορθόδοξο Πατριάρχη μας „Ρωμιό“ αντί να τον αποκαλέσει „Οικουμενικό“.

Προκειμένου να κατανοήσω το σκεπτικό του συγγραφέως της μομφής αυτής κατά των Τούρκων, διάλεξα αρκετούς φίλους μου, διαφόρου μορφωτικού επιπέδου και τους ζήτησα να εκφράσουν ένα σχόλιο, περί του εάν ο Πατριάρχης μας είναι „Οικουμενικός“, ή „Ρωμιός“ ή „Έλληνας“ και πώς τέλος πάντων θα έπρεπε να χαρακτηρισθεί, για να είμαστε ευχαριστημένοι εμείς οι Έλληνες.

Με έκπληξή μου διαπίστωσα, ότι μόνον από έναν πήρα τη σωστή απάντηση, ότι δηλαδή ο Πατριάρχης μας είναι και Οικουμενικός, αφού έτσι αναγνωρίζεται από τα υπόλοιπα 3 Πατριαρχεία της Ορθοδόξου Ανατολικής Ρωμαϊκής Εκκλησίας και Ρωμιός είναι, αφού είναι Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, της Πρωτευούσης της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Έλληνας είναι, αφού ανήκει στο Γένος των Ελλήνων, ασχέτως του εάν είναι Τούρκος υπήκοος, αφού είναι Ίμβριος και όπως όλοι οι Έλληνες της Ίμβρου, έλαβε την τουρκική υπηκοότητα με την ίδρυση του κράτους των Νεοτούρκων, το σύνταγμα της χώρας των οποίων λέγει στο πρώτο του άρθρο ότι „Τούρκος είναι κάθε πολίτης που κατοικεί στον γεωγραφικό χώρο που παρέμεινε υπό τουρκική κυριαρχία μετά τους βαλκανικούς πολέμους και την μερική διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας“.

Διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι των ερωτηθέντων είχαν πλήρη σύγχυση γύρω από τις έννοιες ‚Έλληνας, Ελλάδα, Ρωμαίος, Ρώμη, Ρωμιοσύνη, Ρούμελη, Ρωμανία, Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, Ρωμιός, ρωμαίικο φιλότιμο,…κλπ

Για τους περισσότερους από αυτούς, η Ρώμη είναι πρωτεύουσα της σημερινής Ιταλίας που αποτελεί συνέχεια της αρχαίας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η οποία το 146 προ Χριστού υποδούλωσε την Ελλάδα.

Ρωμαίοι ονομάζονταν οι κάτοικοι της Ρώμης που είναι οι πρόγονοι των σημερινών Ιταλών.

Ελλάδα είναι ο γεωγραφικός χώρος, κάτωθεν του όρους Αίμος μέχρι την Πελοπόννησο μαζί με τα νησιά του Αιγαίου,

 Έλληνες είναι οι κάτοικοι του γεωγραφικού χώρου που λέγεται Ελλάδα και μιλούν την ελληνική γλώσσα,

Ρούμελη είναι η δεύτερη ονομασία του γεωγραφικού διαμερίσματος άνωθεν της Πελοποννήσου και κάτωθεν της Θεσσαλίας και του Αμβρακικού κόλπου,

Ρωμανία είναι κάποια ποντιακή λέξη συνώνυμη της λέξεως Ελλάδα,

Ρωμιός είναι ποίημα του ποιητή Γεωργίου Σουρή, και τέλος,

ρωμαίικο φιλότιμο είναι κάτι που χάθηκε και δεν υπάρχει πιά!

Κάποιος επέμεινε ότι Έλληνες είναι όσοι μιλούν Ελληνικά, αλλά δε μπόρεσε να μου εξηγήσει το ότι ο Μακεδονομάχος Καπετάν Κότας που δε μιλούσε ελληνικά αισθανόταν Έλληνας και πολέμησε για την Μακεδονία, όπως και εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων της Αμερικής σήμερα, που δεν μιλούν γρί ελληνικά, αισθάνονται Έλληνες και λέγουν I am greek.

Αντίθετα υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που μιλούν Ελληνικά, πολλοί από αυτούς μάλιστα κατοικούν εντός Ελλάδος και έχουν την ελληνική υπηκοότητα και εν τούτοις ισχυρίζονται ότι δεν είναι Έλληνες.

Αυτά και άλλα πολλά ακαταλαβίστικα που προέκυψαν στη διάρκεια της συνομιλίας μου με τους φίλους μου, με έπεισαν να παρουσιάσω κάποιες απόψεις που αφορούν τα παραπάνω. Ζητώ συγνώμη από τους αναγνώστες μου, για το ότι θα παρουσιάσω τα παραπάνω όχι σε ένα κείμενο αυτοτελώς, αλλά σε δύο έως τρείς συνέχειες.

Α. Περί Ρώμης, Ρωμαίων, λατινικής και ελληνικής γλώσσας.

Ρώμη ονομάστηκε μία πόλη στην κεντρική Ιταλία, που χτίστηκε την εποχή του μεγάλου ελληνικού εποικισμού, μεταξύ 8ου και 7ου αιώνος π.Χ Οι πρώτοι της κάτοικοι της Ρώμης, δηλαδή οι πρώτοι Ρωμαίοι, ήταν Έλληνες, Ετρούσκοι και Λατίνοι και οι ομιλούμενες γλώσσες ήταν όχι μόνο η Λατινική, αλλά και η ετρουσκική και ασφαλώς και η Ελληνική. Τρανή απόδειξη περί τούτου, είναι και το ότι η ονομασία της πόλεως δεν ελήφθη από την λατινική, αλλά από την ελληνική γλώσσα.

Για τους Λατίνους η λέξη ρώμη δεν έχει καμία σημασία διότι απλούστατα είναι λέξη ελληνική, που συναντάται και στον Όμηρο και διαχρονικά σήμαινε δύναμη ισχύ, ορμή, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα.

Οι Ρωμαίοι δεν είχαν λατινική υπηκοότητα αλλά ρωμαϊκή. Αντίθετα οι Λατίνοι πάντοτε ζητούσαν την ρωμαϊκή υπηκοότητα, αλλά δεν τους εδίδετο, παρά μόνον το 212 μ.Χ. όταν έλαβαν τη ρωμαϊκή υπηκοότητα όλοι οι κάτοικοι της αυτοκρατορίας που δεν ήσαν δούλοι.

Η ελληνική γλώσσα ομιλούνταν στη Ρώμη από την εποχή της κτίσεώς της και είναι σκόπιμο ψέμα το λεγόμενο ότι οι Ρωμαίοι „εκπολιτίστηκαν „από τους Έλληνες μετά την κατάκτηση της Ελλάδος.

Αληθές είναι ότι στη Ρώμη τα ελληνικά γράμματα ανθούσαν πολύ πριν οι Ρωμαίοι καταλάβουν τις άλλες ελληνικές πολιτείες.

Η λατινική γλώσσα, που ήταν η δεύτερη γλώσσα των Ρωμαίων, ήταν φτωχή και δεν ήταν κατάλληλη για να την ανάπτυξη των γραμμάτων.

Στερούμενη γραφής, έλαβε το αλφάβητο των Χαλκιδαίων.

Ο πρώτος Ρωμαίος συγγραφέας και πατέρας της λατινικής γραμματολογίας, ήταν Έλληνας, ονόματι Λίβιος Ανδρόνικος και ήλθε στην Ρώμη ως αιχμάλωτος το 272 π.Χ δηλαδή 130 χρόνια πριν οι Ρωμαίοι καταλάβουν την Ελλάδα.

Διεμόρφωσε την γραπτή ρωμαϊκή γλώσσα και μετέφρασε τον Όμηρο, τον οποίο χρησιμοποίησε σαν εγχειρίδιο διδασκαλίας της λατινικής και της ελληνικής γλώσσας, για τους Ρωμαίους μαθητές του.

Μετέφρασε και άλλα ελληνικά έργα και έγραψε το πρωτότυπο πολλών ακόμη ρωμαϊκών θεατρικών έργων και ποιημάτων.

Οι δύο πρώτοι Ρωμαίοι ιστορικοί, ο Fabius Pictor και ο Cincius Alimentus περί το 200 π.Χ έγραψαν τις ιστορίες τους μόνο στην ελληνική και όχι στη λατινική γλώσσα.

… συνεχίζεται