Αρχή ήμισυ του παντός

Δεν είναι λίγοι πια αυτοί που πιστεύουν ότι σε τούτο τον τόπο όλα πήγαν κάπως στραβά από την αρχή και συνεχίζουν να πηγαίνουν στραβά ακόμη και σήμερα αφού διακρίνουν πολλές σχεδόν παράλληλες ιστορίες.

Γιατί όμως παρόλο που όλο και περισσότεροι ξεκινούν να κάνουν μία αρνητική κρίση της ιστορίας τίποτα δεν φαίνεται να δίνει μία νότα αισιοδοξίας;

Που τοποθετούμε την επιστήμη στην χώρα μας και γιατί κάποιοι την υποσκελίζουν χρησιμοποιώντας ιδεοληψίες ώστε ορισμένοι εξ αυτών να αυτοχαρακτηρίζονται σαν δεξιοί ή αριστεροί;

Έχουν θεραπευτεί οριστικά τα απομεινάρια των σχιζοφρενών εμφυλίων που έλαβαν χώρα σε τούτο το κράτος;

Γιατί παρόλο που η Ελλάς χρωστάει σχεδόν τα πάντα στους Έλληνες της διασποράς εντούτοις οι Έλληνες του εξωτερικού δεν έχουν δικαίωμα ψήφου; Βολεύει το πελατειακό σύστημα αυτή η ομολογουμένως περιχαρακωμένη εντός ελληνικής επικράτειας έννοια του πολίτη;

Γιατί η αποκέντρωση έχει μείνει μόνο στα χαρτιά και στα λόγια ενώ τα σύνορα της χώρας μένουν οικονομικώς ανοχύρωτα και κατά ένα μεγάλο βαθμό εντελώς ανοχύρωτα ενώ οι αμυντικές δαπάνες οι οποίες θα μπορούσαν να είναι λιγότερες έχουν απειλήσει ουκ ολίγες φορές την ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας;

Τα μνημόνια στέκονται μόνο σε αριθμούς όπως συχνά γίνεται περισσότερο αντιληπτό από μέσα μαζικής ενημέρωσης ή στοχεύουν σε μία μετάλλαξη της ελληνικής κοινωνίας ώστε να συγκλίνει περισσότερο στα ευρωπαϊκά πρότυπα; Ποιοι άραγε ευθύνονται περισσότερο για την σημερινή κατάσταση και την συνεχή ύφεση, οι αυτόχθονες ή οι εξωγενείς παράγοντες;

Ενώ λίγο πολύ ήταν γνωστό ότι τόσο η είσοδος της Ελλάδος στην Ε.Ε όσο και στην Ο.Ν.Ε έγινε για πολιτικούς λόγους και όχι γιατί και κυρίως στην δεύτερη περίπτωση οι δείκτες προσεγγίζανε τους όρους της συνθήκης εντούτοις δεν έγινε σχεδόν τίποτα που θα βοηθούσε ώστε η Ελλάς να γίνει μία χώρα ανταγωνιστική με υποδομές και μία γραφειοκρατία αρωγό παρά εμπόδιο στην επιχειρηματικότητα;

Υπήρξαν ουσιαστικοί νόμοι στην Ελλάδα όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη ή οι νομοθέτες στεκόταν περισσότερο στη δημιουργία τυπικών νόμων που υποχρέωναν ασυνείδητα και κάποιους ευσυνείδητους και άκακους πολίτες να κινηθούν όπως εκείνος επιθυμούσε ή αυτοί που τους βόλευε η τυπικότητα των νόμων;

Γιατί ενώ το Σύνταγμα έχει αναθεωρηθεί ουκ ολίγες φορές εντούτοις η ευνομία αυτού του κράτους δεν ήταν αυτή που θα περίμενε κανείς και το Σύνταγμα δεν λειτούργησε ως νομικό θεμέλιο;

Γιατί λοιπόν και αφού η μόνη οδός για εθνική οικονομική ανάκαμψη είναι οι εξαγωγές δεν διαφαίνεται καμία επιτάχυνση των διαδικασιών ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές;

Γιατί οι χώρες της Ευρώπης με έντονη εξωστρέφεια επενδύουν στον ανθρώπινο δυναμικό επιλέγοντας το αξιοκρατικά;

Θέτω τα παραπάνω ερωτήματα και για να τα δέσω με τον τίτλο πιστεύω ότι για έναν ιστορικό μελετητή αλλά και για οποιονδήποτε θα προσπαθούσε με μία πιο καθαρή ματιά να δει την ιστορία του Ελληνικού κράτους θα ήταν σε θέση να τα σκεφτεί σε κάθε περίοδο ή βέβαια και σε όλη την πορεία του κράτους από την αρχή δόμησης του ως και τα σήμερα. Βέβαια να κάνω μία παρατήρηση ότι το Ελληνικό κράτος έχει συνάψει δανειακές συμβάσεις αυτές που λέγονται σήμερα και μνημόνια και έχει χρεοκοπήσει επίσης ουκ ολίγες φορές από τη γέννηση του ως τα σήμερα.

Ένα θετικό σημάδι ώστε να μην υφίσταται αυτή η επανάληψη των γεγονότων με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο είναι το γεγονός ότι δειλά-δειλά και κυρίως ορισμένοι νέοι, αυτοί που θέλουν να προσφέρουν και όχι να τους προσφέρουν μόνο, έχουν αντιληφθεί ότι ούτε διαπραγμάτευση στο εξωτερικό θα κάνουμε επικαλούμενοι μονίμως τους αρχαίους έλληνες αλλά ούτε και προκοπή θα δούμε ως τόπος αν αυτοί που άρχουν δεν έχουν την ικανότητα να προβλέπουν αλλά και να πράττουν με βάση το κοινό συμφέρον.