Από την… απάτη, στην αυταπάτη!!

του Δημητρίου Π. Σιμωτά
Χρηματιστηριακού

Περίπου τριάντα μήνες έχουν περάσει από την ανάληψη της εξουσίας από την σημερινή μας Κυβέρνηση! Τριάντα μήνες εφιαλτικοί για εργαζόμενους, Ελ. Επαγγελματίες, μικροεπιχειρηματίες, Πολίτες, συνταξιούχους, ανέργους. Εφιαλτικοί αφού δεν μπόρεσαν μετά από μύριες όσες προεκλογικές υποσχέσεις, αυτοί οι άνθρωποι, να δουν φως στο τούνελ. Δυστυχώς, οι απαισιόδοξες προβλέψεις, ημών, των μη “χρωματισμένων”, των μη “κολλημένων” ιδεολογικά, επιβεβαιώθησαν!  Δυστυχώς, η σημερινή Κυβέρνηση, απέδειξε, ότι πάντα υπάρχει και χειρότερο. Δυστυχώς, με τον πλέον επώδυνο τρόπο, δίδαξε σε έναν ολόκληρο λαό, τι πάει να πει: Λαϊκισμός! Μας κόστισε ακριβά. Το γνωρίζουμε όλοι! Μας πήγαν χρόνια πίσω οι… χοροί στο Σύνταγμα και οι υποσχέσεις περί νταουλιών! Ακόμα και ένα παιδάκι του Δημοτικού, πλέον, το συνειδητοποίησε.

Όμως, το ζήτημα είναι: Τώρα τι κάνουμε; Που πάμε;

Δυστυχώς, δεν έχουμε άλλη επιλογή. Με όλες του τις ιδεοληψίες, με την έλλειψη οικονομικών γνώσεων, με την έλλειψη πραγματικής εργασίας, με τον Κρατισμό του, με τον λαϊκίστικο αριστερισμό του, με το “nightmare team” του, επαναλαμβάνω, δυστυχώς, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να δεχθούμε πως ο κ Τσίπρας πρέπει να παραμείνει στην εξουσία και να προσπαθήσει για το καλύτερο. Δεν είμαι πεπεισμένος ότι θα μας σώσουν νέες πρόωρες εκλογές.

Η σημερινή Κυβέρνηση έχει υπέρ της ότι έχει στο τιμόνι έναν νεαρό, εκ του αποτελέσματος, πολιτικό ταλέντο, ο οποίος, ακόμα και σήμερα, έχει την αποδοχή του μέσου Έλληνα. Επίσης είναι Κυβέρνηση “αριστερή”. Όπως έχουμε ξαναπεί, αυτό σημαίνει ότι ο λαός ανέχεται πολλά.

Με βάση τα πιο πάνω, θα πρέπει να ευχόμαστε ότι η σημερινή Κυβέρνηση θα μπορέσει να συνεχίσει να κάνει τις ιδιωτικοποιήσεις που απαιτούνται. Ότι θα προχωρήσει στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις (όχι “μεταρρυθμίσεις” του τύπου προσλαμβάνω στο δημόσιο τους φίλους μου) και στην προσέλκυση επενδυτών.

Ο Πρωθυπουργός μας, για πολλοστή φορά, μίλησε για “αυταπάτες”. Προφανώς εννοούσε και για τις αυταπάτες ενός ολόκληρου Λαού. Ας ελπίσουμε ότι προσγειώθηκε στην πραγματικότητα, παρά την τεράστια (οικονομική πρωτίστως και διχαστική δευτερευόντως) ζημιά που επέφερε στην Πατρίδα μας. Όταν δε, παραδεχθεί δημοσίως και ο τελευταίος κάτοικος αυτής της Χώρας, ότι έπεσε θύμα της προαναφερθείσης “αυταπάτης”, θα έχουμε κάνει ήδη ένα μεγάλο βήμα προς την έξοδο από την λεγόμενη… “κρίση”!