Βασιλική Σαγκιώτη «Ένα ατέλειωτο ταξίδι…»

Βασιλική Σαγκιώτη

της Μαίρης Κρητικού

Με αφορμή την έκθεση «Στο Βάθος του Ορίου» συναντήσαμε την εικαστικό Βασιλική Σαγκιώτη και της ζητήσαμε να μας μιλήσει για τη δουλειά της. Η συνάντηση έγινε στον πολύ συμπαθητικό και  ζεστό  Χώρο Τέχνης Μελάνυθρος, Ζάππα 4, Καλλιμάρμαρο, Αθήνα, εκεί όπου παρουσιάστηκε η έκθεση (1/2-16/2/2019).

Μιλήστε μας για την έκθεσή σας. Τι υπάρχει «Στο Βάθος του Ορίου»;

Το Βάθος του Ορίου αντιπροσωπεύει μια ολιστική προσέγγιση του κόσμου η οποία αν και ακροβατεί μεταξύ συνόλου και μέρους, σύμπαντος και κυττάρου, φύσης και τέχνης, φιλοδοξεί πάντα την ενότητα. Το όριο είναι η συνάντηση των αντιθέτων ή τουλάχιστον αυτών που επιφανειακά τα ορίζουμε ως τέτοια. Στο ύστατο βάθος του ορίου βρίσκεται η μνήμη η οποία ανακαλεί και ανασυνθέτει αντικειμενικούς, εξωτερικούς ή υποκειμενικούς, εσωτερικούς τόπους, που ομοίως διεκδικούν την αδιάσπαστη, μεταξύ τους, ενότητα.

Ποιο είναι το όριο και ποιος το ορίζει;

Το όριο είναι ακριβώς το σημείο όπου τα δίπολα συναντώνται. Στο έργο μου, ασχολήθηκα με την έννοια του ορίου όταν τοποθέτησα τον εαυτό μου απέναντι από την φύση και σε θέση παρατηρητή. Η έννοια του τοπίου αποτελεί άλλωστε τον κεντρικό άξονα στο εικαστικό μου έργο. Μέσα από προσωπικές περιπλανήσεις σε φυσικά και αστικά τοπία αναρωτήθηκα ποιο είναι τελικά το όριο μεταξύ της ύπαρξης μου και του περιβάλλοντος στο οποίο κινούμε. Η σχεδόν διαλογιστική αυτή προβληματική, συμπαρέσυρε και τα υπόλοιπα αντιθετικά ζεύγη.

Ποια είναι η τεχνική σας, ποια τα υλικά που χρησιμοποιείται και ποια είναι τα θέματα που σας «κεντρίζουν»;

Στα ζωγραφικά έργα κυριαρχεί η σινική μελάνη, αλλά και οι μεικτές τεχνικές. Οι λεπτές διαβαθμίσεις του άσπρου-μαύρου υπερισχύουν και το χρώμα είναι λιτό, διακριτικό, προσεκτικά τοποθετημένο. Από τα δύο αυτά βασικά στοιχεία της ζωγραφικής  το σημείο και την γραμμή, προκύπτουν πάνω στην επίπεδη επιφάνεια ποικίλες ποιότητες: πυκνότητα, ανάπτυγμα, μορφές, διαβάθμιση φωτός κ.α.

Τα έργα χώρου υπακούν στην ίδια συλλογιστική: γραμμές που δημιουργούν  πλέγματα, κενό και πλήρες, λεπτή και παχύ, επαναλαμβανόμενα μοτίβα κ.α. Στην κατεύθυνση αυτή και η ιδέα του φυτού με την επιλογή του ξύλου ως κατεξοχήν φυσικό υλικό, μέρος κάποτε ενός οργανισμού που εξελισσόταν, συντονίζεται απόλυτα με το εννοιολογικό περιεχόμενο των έργων, το οποίο επαναλαμβάνω είναι σε κάθε περίπτωση η ολότητα, ενότητα. Τα κλαδιά του δέντρου εκκινώντας από τον σπόρο (σημείο) αναπτύσσονται στον χώρο (γραμμές), δημιουργώντας  άπειρες συνθέσεις και εναλλαγές. Επίσης τα έργα χώρου – γλυπτά άλλα είναι χρωματισμένα και άλλα διατηρούν  το φυσικό τους χρώμα.

Στο σημείο αυτό να αναφέρω έναν σπουδαίο στοχαστή που με ενέπνευσε, τον Paul Valery ο οποίος έγραψε «Μια απίστευτη προσπάθεια του φυτού να καταλάβει το χώρο αυτοσχεδιάζοντας ένα όνειρο διακλαδώσεων». Το φυτό για μένα είναι ένα σύμβολο.

Εκτός από εικαστικός, είστε στο χώρο της εκπαίδευσης, έχετε το δικό σας εργαστήρι #art25, ένα χώρο δημιουργίας, έκφρασης και γνώσης γύρω από τα εικαστικά, ενώ συμμετέχετε στα καλλιτεχνικά δρώμενα του τόπου σας.  Όλα είναι γύρω από το αντικείμενό σας. Πόσο χρόνο όμως σας αφήνουν για να δημιουργήσετε? Ένας εικαστικός καλλιτέχνης μπορεί να βιοποριστεί μόνο από την Τέχνη του;

Οι περιοχές της εκπαίδευσης και της συμμετοχής σε καλλιτεχνικά δρώμενα είναι άμεσα σχετικά με την τέχνη. Αν τα αντιμετωπίσεις δημιουργικά και με σκοπό την μοναδικότητα στην εκτέλεση τους, μπορούν να δώσουν πλούσια προσωπική ανατροφοδότηση και εξέλιξη στο εικαστικό κομμάτι. Όσο για το χρόνο χρειάζεται σκληρή διαχείριση και αυτό σε προσγειώνει στη πραγματικότητα. Ασφαλώς, οι σημερινές συνθήκες κάνουν το βιοπορισμό ενός εικαστικού μόνο από το έργο του, αρκετά δύσκολο.

Η πόλη σας, το Ναύπλιο, όπου γεννηθήκατε και ζείτε, σας δίνει ερεθίσματα;

Η αφετηρία της προσωπικής μου δημιουργίας βρίσκεται όπως προανέφερα στην περιπλάνηση και βεβαίως εντός της πόλης όπου γεννήθηκα. Μέσα από αυτές τις -επί τω πλείστων- καθημερινές διαδρομές, η παρατήρηση του συνόλου του τόπου μαζί με αυτήν των λεπτομερειών του, γίνετε το κεντρικό πλαίσιο στο οποίο επιστρέφω ξανά και ξανά προκειμένου να οδηγηθώ εκ νέου σε καινούργιες απόπειρες εικαστικής «εικονοποίησης» αυτού ακριβώς του στοχασμού που παράγεται από την περιπλάνηση. Όλη αυτή η διαδικασία, είναι πολύ πιο ουσιαστική σε έναν τόσο οικείο μου τόπο.

Έχετε ταξιδέψει πολύ και σε τόπους «δύσκολους», Μπουρκίνα Φάσο, Μάλι, Αιθιοπία, Μιανμάρ, Καζμίρ, Λαντάκ… Τι είναι το ταξίδι για εσάς; Τι προσθέτει στη ζωή σας και στην Τέχνη σας, πιθανόν;

Το ταξίδι είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο για την ύπαρξη μου. Κάθε ταξίδι είναι ένας νέος κόσμος από μοναδικές εικόνες, συναισθήματα και ξεχωριστούς ανθρώπους. Είναι εσωτερικές και εξωτερικές εικόνες που δεν εκφράζονται με λόγια. Συνεχίζουν να τροφοδοτούν τη σκέψη και την ψυχή μου στη διάρκεια του χρόνου. Τα βιωματικά αυτά συναισθήματα και οι εικόνες συχνά γίνονται έμπνευση και αποτυπώνονται στα έργα μου.

Έχετε κάνει μέχρι τώρα πέντε ατομικές εκθέσεις και έχετε συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.  Το 2014 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις 9η Διάσταση, «Η Σκόνη του Επισκέπτη» σε σενάριο Κυριάκου Μακρή και δική σας εικονογράφηση κόμικ. Πως προέκυψε το κόμικ; Ήταν ένας πειραματισμός και σε ένα άλλο είδος; Συνεχίζετε να ασχολείστε;

Ήταν αρχικά ένας πειραματισμός σε μια εποχή αναζητήσεων. Τα σχέδια εικονογράφησης έγιναν  το έναυσμα για νέες εικαστικές αναζητήσεις. Τα τοπία εικονογράφησης της «Σκόνης του Επισκέπτη» τα διαδέχτηκαν μια σειρά από ασπρόμαυρα έργα με ποικίλες εκφράσεις γραμμών. Στην αναγέννηση αυτή συνέβαλε σημαντικά ως νέο υλικό η σινική μελάνη. Σήμερα συνεχίζω να ασχολούμαι με το κόμικ αλλά σε πιο χαλαρούς ρυθμούς.

Η Τέχνη βοηθάει τους ανθρώπους στα χρόνια της κρίσης που διανύουμε και με ποιο τρόπο;

Η τέχνη καταγράφει το σήμερα και μέσα από την προσπάθεια δημιουργίας του εικαστικού έργου το οποίο δύναται να  ξεπερνά τα δεδομένα  όρια. Έτσι  ανοίγονται νέες αναζητήσεις στον τρόπο που βλέπουμε και το σήμερα αλλά και το αύριο διαμορφώνοντας νέες οπτικές συνθήκες.

 Πως θα περιγράφατε την πορεία της ζωής σας με την Τέχνη σας συνοδοιπόρο;

Είναι ένα ατελείωτο  ταξίδι από εσωτερικές και εξωτερικές εικόνες.

………………………….

Η Βασιλική Σαγκιώτη σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Δ. Μυταρά και τον Δ. Κοκκινίδη. Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει πέντε ατομικές εκθέσεις ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

 

Από την Έκθεση Στο Βάθος του Ορίου

Σε ένα από τα ταξίδια της