ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΑΡΧΑΡΙΟΥΣ

Stelios Gikas Dipl. InformatikerΌπως ανάφερα στη προηγούμενη έκδοση, με το άνοιγμα του διακόπτη φορτώνεται αυτόματα στη μνήμη του υπολογιστή μας το λειτουργικό σύστημα με τη βοήθεια του BIOS.
Μετά από λίγο χρόνο εμφανίζεται στην οθόνη η επιφάνεια εργασίας και ο υπολογιστής μας περιμένει να του δώσουμε τις εντολές ώστε να εκτελέσει την ανάλογη επιθυμία μας.
Το λειτουργικό σύστημα εκτός των άλλων έχει δύο σημαντικές λειτουργίες:
1. Διαχείριση αρχείων σε μονάδες αποθήκευσης
2. Εκτέλεση προγραμμάτων (λογισμικού)
Για την καλύτερη κατανόηση του λειτουργικού συστήματος θα εξηγήσω πρώτα πως δούλευε ο υπολογιστής μας στα πρώτα χρόνια της κατασκευής του με το MS-DOS (Konsole Modus) το οποίο με την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκε και σήμερα έχουμε την έκδοση Windows (Grafik Modus).
Τότε, επειδή δεν υπήρχε ακόμη το ποντίκι είχαμε πρόσβαση στον υπολογιστή μόνο με το πληκτρολόγιο.
Στην επιφάνεια εργασίας στην οθόνη εμφανιζόταν η μονάδα αποθήκευσης δεδομένων.
Για την δισκέτα το γράμμα Α:> ή B:> για το σκληρό δίσκο C:> για το CD-ROM το D:> κ.ο.κ. τα οποία γράμματα ισχύουν ακόμη και σήμερα στο WINDOWS. Κάθε μονάδα έχει και το δικό της γράμμα.
Τα δεδομένα τα λεγόμενα αρχεία που αποθηκεύονται σε μια μονάδα είναι δύο ειδών.
1. Προγράμματα : είναι τα αρχεία τα οποία φορτώνονται στον υπολογιστή και εκτελούν μια εργασία. Έχουν την επέκταση ως επί το πλείστον EXE ή COM. Για παράδειγμα ως επεξεργαστής κειμένου υπάρχουν πολλά προγράμματα όπως το, WORDPAD (δωρεάν), EDIT (δωρεάν), WORD (με χρέωση) κλπ.
2. Αρχεία : είναι οι πληροφορίες που αποθηκεύονται ή επεξεργάζονται από τα προγράμματα. Ανάλογα με το είδος τους, αν δηλαδή πρόκειται για κείμενα, μουσική, εικόνα, … έχουν την δική τους επέκταση. Έτσι τα κείμενα ανάλογα με το πρόγραμμα που τα δημιουργεί έχουν την επέκταση TXT, ASC, DOC, DOCX …
Κάθε μονάδα έχει τη δική της χωρητικότητα, στην οποία μπορούμε να αποθηκεύουμε προγράμματα και αρχεία. Τι είδους αρχείο είναι το καταλαβαίνουμε από την επέκταση.
Έτσι αν η επέκταση είναι EXE πρόκειται για εκτελέσιμο αρχείο δηλ. πρόγραμμα, αν η επέκταση είναι DOC πρόκειται για κείμενο και μάλιστα που δημιουργήθηκε από το πρόγραμμα WORD.
Για να δούμε τι υπάρχει σε κάθε μονάδα κάθε λειτουργικό σύστημα έχει την δική του εντολή.
Για το MS-DOS λέγεται DIR. Πληκτρολογούμε DIR και μετά το πλήκτρο ENTER ώστε να εκτελεσθεί η εντολή.
Αν υποθέσουμε ότι εμφανίζεται το C:> σημαίνει ότι βρισκόμαστε στη μονάδα C: (σκληρό δίσκο) οπότε το DIR θα μας εμφανίσει στην οθόνη όλα τα αρχεία που υπάρχουν στο σκληρό δίσκο.
Δεν θα επεκταθώ άλλο στις εντολές του MS-DOS. Για να γίνει κατανοητό θα αναφέρω ένα παράδειγμα: Π.χ. θέλω να γράψω ένα βιογραφικό δίνοντάς του το όνομα BIOGRAF.
Προς τον σκοπό αυτό χρειάζομαι ένα πρόγραμμα, το οποίο πρέπει να υπάρχει στη μονάδα που βρίσκομαι π.χ. στο C:>. Πληκτρολογώ DIR και βλέπω ότι υπάρχει το πρόγραμμα EDIT.EXE. To EDIT είναι ένα πρόγραμμα με το οποίο επεξεργάζομαι κείμενα.
Όσο καιρό βρίσκομαι στο C:> ο υπολογιστής καταλαβαίνει εντολές διαχείρισης αρχείων ή φορτώνει εκτελέσιμα αρχεία όπως το EDIT. Πληκτρολογώ EDIT BIOGRAF και ENTER.
Το MS-DOS φορτώνει από το C: (το σκληρό δίσκο) στη μνήμη το EDIT.
Ο υπολογιστής δεν καταλαβαίνει άλλο εντολές του MS-DOS αλλά εντολές του EDIT, οι οποίες είναι τέτοιες ώστε να μπορούμε να γράψουμε ένα γράμμα, ένα κείμενο με εύκολο τρόπο, να εκτυπώσουμε το κείμενο, να το αποθηκεύσουμε, ώστε να το έχουμε για μελλοντική χρήση ή και τροποποίηση, κ.α.
Το EDIT δημιουργεί χώρο όπου θα αποθηκεύσει το κείμενο BIOGRAF.
Τελειώνοντας με την πληκτρολόγηση του βιογραφικού, δίνουμε την εντολή στο EDIT ότι τελειώσαμε και ερχόμαστε πάλι στο MS-DOS. Αν πληκτρολογήσουμε DIR θα δούμε ότι υπάρχει ακόμη ένα καινούργιο αρχείο με το όνομα BIOGRAF το οποίο δημιουργήθηκε από το EDIT.
Όταν ήρθε το ποντίκι στην αγορά το λειτουργικό πήρε άλλη μορφή (Grafik Modus) όπου οι εντολές αντικαταστάθηκαν με εικονίδια. Το DIR έχει το δικό του εικονίδιο και το EDIT το δικό του.
Με το GRAFIK MODUS θα ασχοληθούμε στις επόμενες εκδόσεις.